το ζητημα ηταν να γινει αυτο το κατι για να μου δωσει το κινητρο να γραψω..
μετραγα 3 ωρες ανθρωπινες οχι τις ωρες που περνανε οταν εχεις πιει. κοιταζω πεισματικα την οθονη και αισθανομαι ενα σφιξιμο.
τα πισωγυρισματα δεν βγαζουν σε καλο. οι ανθρωποι δεν αλλαζουν.
αλλαζουν για 2-3 μερες μετα ειναι οι ιδιοι μαλακες που χες γνωρισει
ναι μπορεις να λες οτι θελεις και να προσποιησε ολη μερα το βραδυ ομως θα εισαι αυτος που ησουν ο ιδιος ανθρωπος, τα ιδια προβληματα, οι ιδιες αυταπατες.
οσο και να σου λειπει κατι στο παρελθον οταν ξαναγυριζει αρχιζεις να νιωθεις ανασφαλεια, φοβο και αρνηση νιωθεις οτι σε τραβαει πισω..
"αν ημασταν ευτυχισμενοι στο παρον δεν θα αποζητουσαμε το παρελθον. και πιστευω πως ειναι μονο οι αναμνησεις που μας γλιτωνουν απο τις διψασμενες ζωες μας.. βεβαια δεν αξιζει δευτερη ευκαιρια κατι που δεν αξιζε ουτε πρωτη.."
ισως αν επρεπε να γυριζουμε πισω να χαμε ματια στην πλατη. τελικα καταλαβα πως ολο αυτο δεν το ηθελα πραγματικα ουτε μου δημιουργουσε αυτην την εκσταση οπως τοτε ηταν απλος εγωισμος.
το κειμενο δεν προκειται να το διαβασεις μου το ξεκαθαρισες αλλωστε πως τετοιου ειδους μπλογκ δεν ειναι για τα στανταρ σου.
εγω ειδα μετα απο τοσο λιγο καιρο ενα τοσο διαφορετικο ανθρωπο στην αρχη αληθινο, δικο μου οπως το χα φανταστει τοτε μεχρι που σε γνωρισα καλυτερα και γνωρισα αυτο που φοβομουν μια παραιτηση, μια αρνηση, ενα ψεμα.. μια κατασταση που με κανει να αναρωτιεμαι τι σκατα κανω εγω μαζι σου εδω.
δεν δεχτηκα ποτε μου την ελλειψη ενδιαφεροντος ως αιτιο για να αποκτησει καποιος ψυχολογικα προβληματα.. ισως δεν εχω περασει τα αρκετα για να εκφερω αποψη ισως ειμαι υπερβολικα ανεξαρτητη και αναισθητη..
δεν με λεει τυχαια ο αλλος λερναια υδρα..
αλλα ολοι λιγο πολυ εχουμε συρθει στο πατωμα η εχουμε κανει μαλακιες μονο και μονο για να ξεπερασουμε καταστασεις ναι ανηκω κι εγω στην κατηγορια των ανθρωπων που τα καναν ολα σκατα και υστερα θελησαν να βγαλουν το δερμα τους και να σκισουν το προσωπο τους απο την απογνωση ομως σηκωθηκα, αργα βεβαια αλλα το παλεψα.
ο καθενας μας εχει κατι πισω του να τον τραβαει απο τη μιζερια.. ισως ειναι η παρεα του, ισως ειναι η μαμα του, η το πλασματακι που ειναι κουλουριασμενο στην καλαθα του, η ο "δικος του ασωτος" που με μια βλακεια σε κανει να χαμογελας, ειτε η πιστη του στη ζωη.
ισως δεν ειμαι γεννημενη να γινω νοσοκομα ουτε ψυχολογος στον καθενα.. ισως φταιει οτι ειμαι συνεχως μαχημη ιδεαλιστρια και σπαστικα τελειομανης.. ισως φταιει που βαριεμαι ευκολα και ξενερωνω με το παραμικρο.. η απλα να αντιλαμβανομαι ποτε ο αλλος λεει ψεματα η ποτε βρισκει χαζες δικαιολογιες για να εξηγησει τις μαλακιες του.
το θεμα ειναι οτι δεν ανηκω εκει... εκανα ονειρα και αυτο με εφαγε.. το χα πλασει αλλιως στο κεφαλι μου.. και τελικα κατεληξε σαπιο αρρωστο και ξενερωτο..
ποιος θα το λεγε οτι θα εφτανα στο σημειο να δινω στον κολλητο μου να απανταει στα μηνυματα γιατι βαριομουν η απλα αδιαφορουσα..
ποιος θα λεγε οτι αποτελουσες ενα ξεφτι μεσα στο χαος της ζωης μου εσυ που μεχρι προχθες πιστευα πως θα γινοσουνα κατι παραπανω...
ουτε αυτο το κειμενο μου βγαινει καλο χανει καπου στη μεση χανει τη ροη του γιατι ειπα να βγαλω εξω τα συναισθηματα μου τα οποια καλως η κακως δεν υπαρχουν..
πιο πολυ νιωθω ενα κενο και μια αηδια..
η ζωη μου ειναι γεματη.. βλεπω τα ονειρα μου να με πλησιαζουν ολο και πιο πολυ να βρισκομαι μια ανασα απο τη μεγαλη ζωη να μαι ετοιμη να ανοιξω τα φτερα μου να φυγω καπου μακρια να παω να βρω τον ασωτο να ξημερωβραδιαζομαστε στην παραλια.. και εχεις την εντυπωση οτι εγω θα ειμαι εκει να σε κυνηγαω;.. ναι πλεον μου φανταζει ξενο ενοχλητικο.. λιγο παρατολμο βεβαια αλλα εκανα κι εγω το κεφι μου..
κοιταγα πλεον το ρολοι πιο σιγουρη για το ποσο αναισθητη μπορω να γινω. ενιωθα λιγο καλυτερα απο πριν.. ειμαι ηρεμη..
δεν θελω να γυρισω πισω πια εχω ολα οσα ηθελα εδω.. δεν θελω ψεματα αλλα παιχνιδια αλλη κοροιδια..
κανω ενα βημα μπροστα και σε αφηνω να σαπισεις στη ζωη σου η οποια δεν εχει κανενα ενδιαφερον..
προσεξε λιγο ποσο βουτηγμενος μεσα στα σκατα εισαι μεχρι το μεδουλι, ποσα ψεματα εισαι ικανος να πεις και ποσο θεατρο να παιξεις για να ενδιαφερθει καποιος για σενα (βασικα σε λυπουνται ολοι κι εγω μαζι), ποσο αρρωστος εισαι που δεν ξερεις καν τι θελεις.. δεν εχεις τιποτα.. εχεις το αλκοολ τις ουσιες 1 τονο σκατα στο κεφαλι σου κανενα στοχο ποσο κενος εισαι.. μονο παιζεις.. λες και εισαι 15.. λυπαμαι το χουμε ξεπερασει αυτο...
και ειναι καλυτερα ετσι. δεν εχεις ρολο στη ζωη μου στα ονειρα μου.
" I guees that I was forced to decadence but I'm a dreamer not a maker. and that made me one out of the less. and if you ask it never hurts."
οι τασεις φυγης για τις οποιες λεγαμε επεστρεψαν.
εστω και μια απαντηση στο γιατι εξαφανιστηκα..
μετραγα 3 ωρες ανθρωπινες οχι τις ωρες που περνανε οταν εχεις πιει. κοιταζω πεισματικα την οθονη και αισθανομαι ενα σφιξιμο.
τα πισωγυρισματα δεν βγαζουν σε καλο. οι ανθρωποι δεν αλλαζουν.
αλλαζουν για 2-3 μερες μετα ειναι οι ιδιοι μαλακες που χες γνωρισει
ναι μπορεις να λες οτι θελεις και να προσποιησε ολη μερα το βραδυ ομως θα εισαι αυτος που ησουν ο ιδιος ανθρωπος, τα ιδια προβληματα, οι ιδιες αυταπατες.
οσο και να σου λειπει κατι στο παρελθον οταν ξαναγυριζει αρχιζεις να νιωθεις ανασφαλεια, φοβο και αρνηση νιωθεις οτι σε τραβαει πισω..
"αν ημασταν ευτυχισμενοι στο παρον δεν θα αποζητουσαμε το παρελθον. και πιστευω πως ειναι μονο οι αναμνησεις που μας γλιτωνουν απο τις διψασμενες ζωες μας.. βεβαια δεν αξιζει δευτερη ευκαιρια κατι που δεν αξιζε ουτε πρωτη.."
ισως αν επρεπε να γυριζουμε πισω να χαμε ματια στην πλατη. τελικα καταλαβα πως ολο αυτο δεν το ηθελα πραγματικα ουτε μου δημιουργουσε αυτην την εκσταση οπως τοτε ηταν απλος εγωισμος.
το κειμενο δεν προκειται να το διαβασεις μου το ξεκαθαρισες αλλωστε πως τετοιου ειδους μπλογκ δεν ειναι για τα στανταρ σου.
εγω ειδα μετα απο τοσο λιγο καιρο ενα τοσο διαφορετικο ανθρωπο στην αρχη αληθινο, δικο μου οπως το χα φανταστει τοτε μεχρι που σε γνωρισα καλυτερα και γνωρισα αυτο που φοβομουν μια παραιτηση, μια αρνηση, ενα ψεμα.. μια κατασταση που με κανει να αναρωτιεμαι τι σκατα κανω εγω μαζι σου εδω.
δεν δεχτηκα ποτε μου την ελλειψη ενδιαφεροντος ως αιτιο για να αποκτησει καποιος ψυχολογικα προβληματα.. ισως δεν εχω περασει τα αρκετα για να εκφερω αποψη ισως ειμαι υπερβολικα ανεξαρτητη και αναισθητη..
δεν με λεει τυχαια ο αλλος λερναια υδρα..
αλλα ολοι λιγο πολυ εχουμε συρθει στο πατωμα η εχουμε κανει μαλακιες μονο και μονο για να ξεπερασουμε καταστασεις ναι ανηκω κι εγω στην κατηγορια των ανθρωπων που τα καναν ολα σκατα και υστερα θελησαν να βγαλουν το δερμα τους και να σκισουν το προσωπο τους απο την απογνωση ομως σηκωθηκα, αργα βεβαια αλλα το παλεψα.
ο καθενας μας εχει κατι πισω του να τον τραβαει απο τη μιζερια.. ισως ειναι η παρεα του, ισως ειναι η μαμα του, η το πλασματακι που ειναι κουλουριασμενο στην καλαθα του, η ο "δικος του ασωτος" που με μια βλακεια σε κανει να χαμογελας, ειτε η πιστη του στη ζωη.
ισως δεν ειμαι γεννημενη να γινω νοσοκομα ουτε ψυχολογος στον καθενα.. ισως φταιει οτι ειμαι συνεχως μαχημη ιδεαλιστρια και σπαστικα τελειομανης.. ισως φταιει που βαριεμαι ευκολα και ξενερωνω με το παραμικρο.. η απλα να αντιλαμβανομαι ποτε ο αλλος λεει ψεματα η ποτε βρισκει χαζες δικαιολογιες για να εξηγησει τις μαλακιες του.
το θεμα ειναι οτι δεν ανηκω εκει... εκανα ονειρα και αυτο με εφαγε.. το χα πλασει αλλιως στο κεφαλι μου.. και τελικα κατεληξε σαπιο αρρωστο και ξενερωτο..
ποιος θα το λεγε οτι θα εφτανα στο σημειο να δινω στον κολλητο μου να απανταει στα μηνυματα γιατι βαριομουν η απλα αδιαφορουσα..
ποιος θα λεγε οτι αποτελουσες ενα ξεφτι μεσα στο χαος της ζωης μου εσυ που μεχρι προχθες πιστευα πως θα γινοσουνα κατι παραπανω...
ουτε αυτο το κειμενο μου βγαινει καλο χανει καπου στη μεση χανει τη ροη του γιατι ειπα να βγαλω εξω τα συναισθηματα μου τα οποια καλως η κακως δεν υπαρχουν..
πιο πολυ νιωθω ενα κενο και μια αηδια..
η ζωη μου ειναι γεματη.. βλεπω τα ονειρα μου να με πλησιαζουν ολο και πιο πολυ να βρισκομαι μια ανασα απο τη μεγαλη ζωη να μαι ετοιμη να ανοιξω τα φτερα μου να φυγω καπου μακρια να παω να βρω τον ασωτο να ξημερωβραδιαζομαστε στην παραλια.. και εχεις την εντυπωση οτι εγω θα ειμαι εκει να σε κυνηγαω;.. ναι πλεον μου φανταζει ξενο ενοχλητικο.. λιγο παρατολμο βεβαια αλλα εκανα κι εγω το κεφι μου..
κοιταγα πλεον το ρολοι πιο σιγουρη για το ποσο αναισθητη μπορω να γινω. ενιωθα λιγο καλυτερα απο πριν.. ειμαι ηρεμη..
δεν θελω να γυρισω πισω πια εχω ολα οσα ηθελα εδω.. δεν θελω ψεματα αλλα παιχνιδια αλλη κοροιδια..
κανω ενα βημα μπροστα και σε αφηνω να σαπισεις στη ζωη σου η οποια δεν εχει κανενα ενδιαφερον..
προσεξε λιγο ποσο βουτηγμενος μεσα στα σκατα εισαι μεχρι το μεδουλι, ποσα ψεματα εισαι ικανος να πεις και ποσο θεατρο να παιξεις για να ενδιαφερθει καποιος για σενα (βασικα σε λυπουνται ολοι κι εγω μαζι), ποσο αρρωστος εισαι που δεν ξερεις καν τι θελεις.. δεν εχεις τιποτα.. εχεις το αλκοολ τις ουσιες 1 τονο σκατα στο κεφαλι σου κανενα στοχο ποσο κενος εισαι.. μονο παιζεις.. λες και εισαι 15.. λυπαμαι το χουμε ξεπερασει αυτο...
και ειναι καλυτερα ετσι. δεν εχεις ρολο στη ζωη μου στα ονειρα μου.
" I guees that I was forced to decadence but I'm a dreamer not a maker. and that made me one out of the less. and if you ask it never hurts."
οι τασεις φυγης για τις οποιες λεγαμε επεστρεψαν.
εστω και μια απαντηση στο γιατι εξαφανιστηκα..
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου