ειναι απο τις φορες που παρακαλαω να μα κοιταξεις με το υφακι -αντε.γαμησου- ειναι απο τις φορες που ευχομαι να μην μου τελειωναν τα τσιγαρα στις 4 το πρωι.Ξερεις καλυτερα κι απο μενα πως το μισος δεν κρυβεται με λεξεις ξερεις πως οσα περασαν δεν θα καουν και δεν θα γινουν κομματια.Φοβαμαι να αλλαξω.Θελω να πεταξω τα παντα απο πανω μου να βρω κατι καινουριο αλλα τιποτα δεν φτανει.Φτου ξελευτερια για τα αδεια βραδια που ο Αγγελος ηταν εκει.Φτου ξελευτερια στις τρυπες που χω ανοιξει στα σεντονια και στις γρατζουνιες που γεμισα οταν προσπαθουσα να ξεφυγω απο τα σιχαμενα χερια σου.Φτου ξελευτερια σε ολα αυτα που ηθελα να σου πω και τελικα δεν σου πα ουτε τα μισα.Φτου ξελευτερια στο παρελθον που με γαμαει καθε μερα και δεν θα με αφησει να κοιμηθω ενα βραδυ.Φτου ξελευτερια σε ολα οσα εχασα μεσα απο τα χερια μου.

Φτου.

a slut like me.

χαθηκε και η μαγεια και ολα.

μου εσκισες την μπλουζα και με πεταξες πανω στο κρεβατι με αρπαξες απο το μαλλι και μου ψυθιρισες κατι ακατανοητο. δεν σεβαστηκες τιποτα δεν ρωτησες καν.. δεν μπορουσα να προσδιορισω αν αυτο στα ματια σου ηταν μισος η επιθυμια.
με κοιταγες τερμα μαστουρωμενος χαμενος στον κοσμο σου και περιεργαζοσουνα τα χερια μου και τα δαχτυλα μου.
"υποφερω να ξερεις" εγειρες πανω μου.

εκλεισες τα δαχτυλα μου μεσα στις γροθιες σου και κοιταζα τις αρθρωσεις σου. μυριζε το αρωμα σου ανακατεμμενο με μεντα.

ετσι χανομαστε ετσι βρισκομαστε ετσι ζουμε και ετσι πεθαινουμε. φαυλος κυκλος εμεις.

σκουπισα το προσωπο μου και εγειρα πανω σου. για χιλιοστη φορα αντιο.

εφυγα. ετρεξα δεν ηθελα να κοιταξω παλι πισω μου. σταθηκα για λιγο στην ακρη του δρομου και ζυγισα τα πραγματα ζυγισα τη ζωη μου.

ναι η παλια Ευαγγελινα εκλαιγε φωναζε αντιδρουσε εντονα επινε εβριζε εδειχνε την αυτοκαταστροφικη πλευρα της τωρα απλως το βουλωνει και τα καταπινει ολα στηνει τον εαυτο της στη γωνια και του πεταει βελη απο το πρωι ως το βραδυ.

σιχαινομαι τα παντα σιχαινομαι εσενα που χεις γινει μια αναμνηση και καθε φορα που κανεις την εμφανιση σου στη ζωη μου να εισαι τοσο αναισθητος. σιχαινομαι να βαζω φραγμους στα παντα ολα οσα κανω και να κλεινομαι σε εμενα.
σιχαινομαι να μην με ικανοποιει τιποτα.
βρισκω ανθρωπους τους βαζω στη ζωη μου και καταπινω καθε παραμικρη λεπτομερια που τους αφορα και στη συνεχεια τους ξερναω ακομα δρυμιτερα σαν να ηταν ενα χαλασμενο κομματι φαγητου η ενα ποτηρι αλκοολ που αρνηθηκε το στομαχι μου.
για χιλιοστη φορα περναω τον ιδιο δρομο και ακομα με θυμαμαι να τον διασχιζω σκυμμενη κλαιγοντας με σκισμενο καλσον βουβη-χαμενη.

μου προκαλει αναγουλα το γεγονος οτι δεν μπορω να βρω αυτο το κατι να με κανει να μεινω και καταληγει ολη μου η ζωη να ειναι σαν ενα αψογο one night stand, βρισκω τον τελειο γκομενο και τον βαριεμαι το επομενο πρωι, βρισκω ενα ωραιο ρουχο και το πεταω τη δευτερη μερα, παω σε ενα γαματο παρτυ και την επομενη ψαχνω ενα για να περασω ακομα καλυτερα.

αναρωτιεμαι ακομα γιατι να μην μπορω να ειμαι τελεια σε ολα.
αναρωτιεμαι ακομα γιατι φερομαι ετσι, γιατι δεν μπορω ακομα να χωνεψω τη ζωη μου γιατι εκανα τοσα λαθη εν γνωσει μου γιατι να ειμαι τοσο χωμενη ακομα στο παρελθον μου.
τι ψαχνω;
απαντηση;
βαρεθηκα να πιστευω στους ανθρωπους.. ξερω πως εκανα λαθος οταν τολμησα να πιστεψω σε εμας. τετοιο μαλιστα που κατεληξα μεθυσμενη να περπαταω και να μην ξερω που πηγαινω. παρατησα την ομπρελα μου στο αμαξι σου και ετρεξα, ετρεξα να σωσω τον εαυτο μου απο την απογοητευση απο εμενα απο τα συναισθηματα μου.
αν ηξερες πως ποναω θα με αφηνες αλλα βλεπεις με πνιγεις καθε μερα ολο και περισσοτερο.

πιστευω οτι γραφοντας θα βγουν ολα αυτα απο μεσα μου θα καταφερω να κοιμηθω ενα ηρεμο βραδυ στο κρεβατι μου και να ξεχασω να ξεχασω.. να ξεχασω.. οπως ξεχναω καθε φορα με ποιον ημουνα το προηγουμενο βραδυ..
ευχομαι να φυγει αυτη η αναλγησια και να ισορροπησω να ισορροπησω μεσα μου..

"Διαμαντη τι κανουμε τωρα;"
"κοιταμε κοιταμε κοιταμε....."
"επ, τσεκαρε.." τα φωτα τρεμοπαιζουν και εχουμε λιωσει στο χορο
"που;" ακολουθει τα ματια μου, γελαει πονηρα..
"καλος ειναι για ενα βραδυ."..

                  - for a slut like me-






A pill to make you numb 
A pill to make you dumb 
A pill to make you anybody else 
But all the drugs in this world 
Won't save her from herself.

..to the stars..

η αντιστροφη μετρηση ξεκινα οταν αφηνεις ανθρωπους πισω σου οταν τους διωχνεις και τους πληγωνεις.

-θελω να με μισησεις για κατι που υπηρξα για κατι που σε σημαδεψε και οχι να με συμπαθησεις σαν αυτην που σου μιλαγε καποτε για τα αστερια και τις καταιγιδες.-
πληγωνω τους ανθρωπους γυρω μου. τους πληγωνω.
τους κανω να αισθανονται ενοχες να αισθανονται ευαλωτοι. τους κατηγορω.
εγω φταιω τελικα.

τους διωχνω χωρις καποιον απολυτο λογο απλως για να ανεβασω τον πηχη ψηλοτερα και καταληγω με ενα ατελειωτο "μη φευγεις μεινε" να με κυνηγαει στον υπνο μου.

εκαψα το ονειρο μου οποτε δεν νομιζω οτι εχουν πολλα αξια τωρα.. 

ολοι γυρνανε περνανε εχουν κατι ουσιαστικο για να μεινουν με αλλους ανθρωπους να ζησουν το εντονο και γω δεν βρισκω πουθενα μερος να μεινω ουσιαστικα ειμαι μονη μου και ταυτοχρονα μαζι με τοσους που με πιανει δυσφορια.

ειχα μια ελπιδα μια τοση δα μικρη ελπιδα οτι ξερεις κατι μπορει να γινοταν κατι και να τα καταφερνα τελικα ενα μικρο δικο μου θαυμα και μετα ακους αυτο και σου καρφωνεται κατευθειαν στο στηθος. 

δεν υπαρχει καποια θεση για ονειρα πια.. ετσι μου παν..

εχω αρχισει να πιστευω πως τελικα ειμαι απο αυτους τους ανθρωπους που δεν θα γινουν ποτε ευτυχισμενοι ακομα κι αν τα εχουν ολα..

πως εγω στερω απο τον εαυτο μου ολα αυτα γιατι πιστευω πως δεν μπορω να τα αντεξω..

μετα απο μπουκαλια τσιγαρα νευρα δακρια βρισιες και πατωματα αποφασιζεις πως αυτο το εκει πανω χρειαζεται μια δευτερη ευκαιρια για το ονειρο και μονο γι αυτο. για το ονειρο ακομα κι αν αυτο πηγε στα αστερια..

ο δρομος εχει ουσια. ο συμβιβασμος απεκτησε αξια και τα σχολια των αλλων τι; κενο. αδιαφορο το θεμα αδιαφορο. 

.... Now that you've gone to the stars.. now that the storm has finally come.

when this colour fades to grey.. you're a millions miles away.. 

-ΜΑΙΟΣ2013.-