your eyes your eyes your eyes..

Μιλαγα για καταιγιδες αναμπουμπουλες θαλασσες και τα σχετικα.Μαζι σου.Παντα αρχιζουμε απο το πιο απλο και καταληγουμε στο πιο ακραιο.Ειχες μια αγριεμενη θαλασσα στα ματια σου οπως μιλαγες και εκανες εκτεταμενες κινησεις κοιτωντας με με το ιδιο παθος με την ιδια ορμη.Ψιχαλιζε δεν καναμε καν τον κοπο να μετακινηθουμε πιο περα.Ειχα σταματησει να ακουω και ειχα καρφωθει σε αυτο το βλεμμα που μου τρυπαγε το κεφαλι και με κοιταγε κατευθειαν μεσα στην ψυχη μου.Γυμνη- γεματη - αδεια - τοσα ονειρα σκεψεις συναισθηματα περνουσαν απο μπροστα μου εκεινο το δευτερολεπτο που μου αρπαξες το κεφαλι και το φερες μπροστα στο δικο σου.

Ξυπνησα.

Ενιωσα αυτον τον ηλεκτρισμο που ενιωσα εκεινο το βραδυ.Ηξερα πως ενιωθα τα παντα την αγαπη σου τον πονο σου το αρωμα σου ολα.Δεν ηθελα να φυγω να γυρισω πισω στην καθημερινοτητα να ξερω πως θα κανα 4 ωρες για μια αγκαλια.Να κανα τοσα χρονια υπομονη γι αυτην την στιγμη να πρεπε να βουτηξω στη λασπη στα σκατα στο βουρκο σε ολα για να αναπνευσω να παρω μια μεθυσμενη ανασα ηρεμιας.Μεσα στην απελπισια μου καλυπτα το κενο μου με πραγματα που δηθεν με γεμιζαν δηθεν με εκαναν καλα και κατα βαση κοροιδευα εμενα πιο πολυ απο τους αλλους γυρω μου.Ημουνα ενα τερας συναισθηματικου παραλογισμου.Ηξερα εξ αρχης που ανηκω και το πλακωνα με οτι εβρισκα μπας και το κανω να σκασει και ηρεμισω.

Κακος ειναι ο αλλος βεβαια αυτος που σε θελει εκει να περιμενεις να σε βασανιζει εως οτου ματωσεις εν αγνοια του βεβαια γιατι εγω ειχα ξεφυγει απο αυτη τη δινη γιατι ειχα παει σε αυτο που αγαπουσα περισσοτερο απο καθε τι.Εσενα.Τον ανθρωπο που ζουσα οντως μια ταινια μαζι του.Που σκυλιαζα καθε φορα που δεν μου αγγιζε την ψυχη μου.Που ενιωσα οσα δεν ειχα νιωσει οταν με αγγιζε με τα ματια του και ηξερα πως αγγιζε την ψυχη μου.



αλλα δεν θα σε αφησω εδω.
Ημουνα πιο ευτυχισμενη οσο ποτε αλλωτε ανοιγα τα ματια μου με αυταρεσκεια.Ημουνα μεσα στο αεροπλανο και γυρναγαμε μαζι.Ειχα ξαπλωσει στο χερι σου και ειχα τη μυρωδια σου.Το πιο γλυκο αρωμα στον κοσμο.Μαρεσε να σε βλεπω κουλουριασμενο πανω μου κοιταγα το σφιξιμο στα χερια σου και ηξερα πως αξιζε ολο αυτο.Αξιζε η ωριμανση ο αγωνας και ολο το χαος γυρω μας.Αξιζε να ζησω ολα αυτα για να γυρναω σπιτι γεματη.
Αγγελε μου.

every you every me.

 Ηταν ο πιο ηρεμος υπνος που εκανα ποτε.Εμπαινε φως στο δωματιο μυριζε ξυλο και μια μικρη δοση υγρασιας απο το παραθυρο που εμπαινε το φως του κλασσικου Λονδρεζικου πρωινου.Ηταν γρηγορο, αποφασιστικο, χωρις καμια μα καμια εξηγηση ημουν μετα απο ταξιδι, ενα ταξιδι για δυο μερες.Ηταν ολα οσα ηθελα τα 3 τελευταια χρονια αυτον τον 2ωρο υπνο στην ακρη ενος κρεβατιου που δεν ειχα ξαναδει αλλα με ανακουφιζε τοσο αυτην τη μυρωδια αυτο το υφος.Ημουν τοσο γεματη και ησυχη λες και οταν με κοιταζε με αυτα τα ματια που γυαλιζανε μπροστα στο προσωπο μου επαιρνε μια παραξενη ικανοποιηση απο την ηρεμια μου.Μυριζε κανελα στην αλλη ακρη του δικου μου κοσμου και ημουν ηρεμη.Ηρεμη και ησυχη πως το καταφυγιο μου ειναι εκει.Επαιζα με τα ακροδαχτυλα μας ειχε πλακα.Με ελεγε μικρη νεραιδα και το πιστευε.Με επιανε με το τεραστιο χερι του και μου τραβαγε τουφες απο τα μαλλια και χαμογελουσε οπως ειχα βυθισει τα μουτρα μου κατω απο το χερι του στο μαξιλαρι.Ειχα βουρκωσει γιατι ενιωθα γαληνη μεσα μου ισως οτι πιο ομορφο και αληθινο ειχα νιωσει.Λες και αν πεθαινα εκεινο το δευτερολεπτο θα πεθαινα ευτυχισμενη.
Γιατι ισως το πιο ασωτο πραγμα στη ζωη να ειναι αυτο που σπρωχνεις μακρια σου.