my sweet prince.

Τον παρακολουθω να μαζευει τα πραγματα του νευρικα κοιταει μηπως ξεχασε κατι δεν μιλαμε ουτε κοιτιομαστε. τα πραγματα εγιναν οπως επρεπε να γινουν. δεν αποχαιρεταω καποια σχεση καποιο ανυπερβλητο παθος ή εναν ανθρωπο που με εμαθε να συμβιωνω σε μια σχεση απλα αποχαιρεταω το συναισθημα της ασφαλειας. σηκωνες ολο μου το φορτιο ολα μου τα προβληματα. το αηδιαστικο συναισθημα της ενοχοποιησης που επεστρεφε ξανα και ξανα με εκανε να σου παραδοσω ενα φορτιο που δεν μπορουσαμε να αντεξουμε. φοβαμαι πως πλεον εχεις αηδιασει με τον εαυτο σου και μακαρι να μπορουσα να κανω κατι για να με τιμωρησω για ολο αυτο τουλαχιστον να σου δειξω ακομα κι ετσι ποσο πραγματικη ειναι η αγαπη που αισθανομαι. δεν μπορω να χτισω τιποτα δεν μπορω να παλεψω για τιποτα αυτο το διαστημα εχω μοναχα ενα πραγμα που με απασχολει τοσο ωστε να με κανει να αδιαφορω για τα παντα ολα οσα γινονται γυρω μου. μου απλωνες το χερι να με βοηθησεις να σηκωθω και εγω σε εσπρωχνα και βυθιζομουν ακομα περισσοτερο μεσα στο βουρκο μου και εσυ προσπαθουσες να με βγαλεις να μου μιλησεις να μου δειξεις το προφανες. υποθετω πως νιωθεις κουρασμενος και εξαντλημενος αλλα σε βλεπω πως με παρακολουθεις κι οσο με βλεπεις ηρεμη τα ματια σου λαμπουν. τα καψα ολα σε δευτερολεπτα. πιστεψα σε κατι περα απο εμας πιστεψα οτι μπορω να φορτωθω κι αλλους στο κεφαλι μου αλλα εγω δεν μπορω να τα βγαλω περα με αυτους που εχω τωρα ποσο μαλλον με ακομα περισσοτερους.. αυτοι οι αλλοι.. δεν αντεξα βλεπεις.. το πιστευω πως δεν αξιζε για να αντεξω... τι θα πετυχαινα; να κουρδιζω τον εαυτο μου γυρω γυρω απο επαναλαμβανομενες ιστοριες που δεν βγαζαν πουθενα.. δεν αναφερομαι μονο σε σχεσεις αναφερομαι σε φιλιες σε ανθρωπους. υποθετω πως δεν ειχα χρονο να νιωσω και αυτο να σε κουρασε ομως μια απο αυτες τις μερες θα τα καταφερω το ξερω ειμαι στο και 5.. αλλα προλαβαινω να αλλαξω προλαβαινω.. σαγαπαω και ισως να ναι ο πιο απλο τροπος οχι μονο να στο δειξω αλλα τελικα και να στο πω..
εχεις χαραξει τη ζωη μου δεν μπορω να κανω κατι περισσοτερο. δεν μπορω να πεταξω ουτε ενα δευτερολεπτο μαζι σου.

σαγαπω.

It seemed a place for us to dream.

οταν κατι ειναι ιδανικο για σενα δεν μπορεις να αρκεστεις σε κατι λιγοτερο. δεν σε ικανοποιει πια σου μοιαζει αχρηστο. time to feel the air of change they said. ειναι αγωνας να καταφερεις να αφησεις πισω σου ανθρωπους οι οποιοι κουβαλανε ολοκληρα κομματια σου αλλα ειναι μια οκνυρη διαδικασια να αφηνεις πισω σου ανθρωπους οι οποιοι μεχρις ωσοτου κατασπαταλουσαν το οξυγονο σου. δεν θα σταματησουν ποτε να υπαρχουν οι "πορσελανινοι λεκεδες" εκει εξω που μολις τους πετας ενα καροτο τρεχουν μεχρι να ερθει ο επομενος να τους πεταξει ενα μεγαλυτερο οποτε θα τρεξουν σε αυτον. αισθανομαι αυταρκης πια. εδω πανω στον φαρο η μοναξια ειναι θειο δωρο κατι τετοια απογευματα.. αυτο ειναι να φτιαξω μια ασπιδα τεραστια και να κρυφτω απο πισω να ξεφυγω απο την γυαλινη πραγματικοτητα που εχω κλειστει μου χαν λειψει οι βραδιες στο κεντρο μου χαν λειψει τα νοηματα στο τρενο και τα υπονοουμενα που ξερουμε μονο εμεις μου χει λειψει το χυμαδιο της ζωης μου. νομιζω πως φετος προσπαθησα να προσαρμοστω αλλα δεν μπορω τελικα. παραβιασα η ιδια τον εαυτο μου προσπαθωντας και ξαναπροσπαθωντας αλλα τιποτα. αντιο λοιπον στην οκνυρια και την υποκρισια. αντιο γυαλινε κοσμε μου αντιο ασωτοι αντιο στα ψεγαδια. νομιζω περασα δευτερη εφηβεια. αποψε γυριζω στο σιναφι μου.

ο φαρος ειναι το πιο απομονωμενο μερος στην περιοχη σκανε τα κυματα και ηρεμεις. ειναι το δικο μου περιβλημα η δικη μου ασπιδα το δικο μου πελαγος. εδω ηρθα με αυτους εδω τους ξεχασα εδω τους ξαναβρισκω χωρις μασκες. χωρις να φοβαμαι να κριθω. χωρις να φοβαμαι να ριχτω στη δικη μου μαχη.

I wanna take a bath with you and wash the chaos from my skin.

-I do.-
ισως το πιο ειλικρινες.