naked but safe

εμεις οι θνητοι ολοι εχουμε παθη.. δεν ειμαστε τελειοι ειμαστε αχρηστες υπαρξεις και θεοποιουμε τα alter ego μας με τετοιο τροπο ωστε να μας εκπληρωνουν..
πεινασμενα ψαχνουν και σκαλιζουν τον κοσμο γυρω τους και διψουν για αισθηματα, για σαρκα, για οτιδηποτε δεν εχει ορια.
μας απροσωποποιουν μας μειωνουν μας διωχνουν ομως τον πονο.
μας ικανοποιουν γιατι πιστευοντας πως ετσι ξεπερνας τον ευατο σου και γινεσαι καλυτερος γινεσαι κυριος του και ετσι χανεις τη γη κατω απο τα ποδια σου και τα ορια σου..
αυτο που σου φαινεται ιδανικο σου φανταζει παντελως απιαστο και ονειρικο.
ο εαυτος εχει γινει υποχειριο της προσωπικοτητας σου.
νομιζεις οτι, ο,τι κι αν πιστευεις πως μπορεις να το κανεις εισαι ικανος και το κανεις.
κι εδω ερχεται ο αντιλογος της πραγματικοτητας για το τι εισαι πραγματικα και που πας. γιατι εχεις φτασει στον πατο.
ενα πλασμα που ζει στο ψεμα η στην πληρη ευσεινηδησια αναλογως την προσωπικοτητα.
αυτος που ταυτιζεται με οτιδηποτε τον εκστασιαζει η απλα το απορριπτει.
και ολοι κρυβομαστε στο σκοταδι γιατι ειμαστε τοσο γυμνοι και τοσο ιδιοι στο φως.
τοσο αδειοι μεσα μας τοσο ρηχοι οσο αυτοι που θα ημασταν αν ημασταν ανθρωποι.
μεσα μας αισθανομαστε ασφαλεια. οτι εχουμε ολοκληρωσει την αποστολη μας.
θα πεσουμε ηρεμοι στα κρεβατια μας το βραδυ και θα πνιξουμε τα θελω μας.
ο διπλανος σου αναστεναζει για να μην φωναξει.
σε κοιταει γιατι φοβαται να σου μιλησει.
σε απορριπτει γιατι τον εχεις ξεπερασει.
εκεινη προσπαθει να ταυτιστει να γινει ενα με τον εαυτο της. ποσο δυσκολο ε; ισως να μην την ξερει πραγματικα κανενας. ουτε εκεινη.
ας προσποιηθουμε πως δεν εγινε ποτε τιποτα μονο ετσι θα αποδεχτουμε τους εαυτους μας..
ποσο σαπιοι ειμαστε πια.. ποσο κενοι..
με τρομαζει..

                                                                      

an other sleepless night..

να παλεψω για κατι νεο και υποτιθεμενα συναρπαστικο; αληθεια;
να δηλωσω εκπληκτη απο χαρα μπρος σε κατι που με αηδιαζει..
να πω πως θα το κανω ενω στην πραγματικοτητα θα το αφησω πισω μου.. θα το βγαλω απο μεσα μου και θα το ακουμπησω εκει ψηλα στο ραφι με τις αναμνησεις και θα το κοιταω με αγανακτηση..
να δυσφορω στη σκεψη οτι ακομα και τωρα γνωριζω τι θα γινει παρακατω κι αν στα αληθεια αξιζει να περασω απεναντι.
παροτι ξερω πως το ραφι εχει λυγισει απο το βαρος στιβαζω συνεχεια πραγματα εκει και μενω απλα να τα κοιταω.. δεν ειναι μονο πραγματα που μου προκαλουν πονο..
ειναι πραγματα που θα μου θυμιζουν για παντα ποια ειμαι τι θα κανω..
ειναι πραγματα υποτιθεμενης αξιας τα οποια οφειλω να συντηρω.. γιατι;
γιατι το διαλεξα να ταλαιπωρω τον εαυτο μου μ αυτα..
μπορει να ναι απο τις πιο τρανταχτες σκεψεις μεχρι τις πιο γαληνιες αναμνησεις αλλα μενουν εκει να με κοιταζουν "παραπομενες" που δεν τις επελεξα.. που εβαλα αλλα πανω αυτες..
και αναρωτιεμαι ακομα αν εκανα καλα.. αν επρεπε μηπως να κανω σκουπιδι τον εαυτο μου και τα κομματια μου για να προσαρμοστω... αν ολα αυτα στο ραφι ειναι το καλο μου και εγω αντιθετως επελεξα το στραβο δρομο γεματο αγκαθια.. αν οι επιλογες που με γεμιζαν δυσφορια ισως τελικα να μην ηταν τοσο κακες.. ισως το μυαλο μου να παιζει παιχνιδια και να κανει σεναρια που δεν πρεπει.. γιατι ισως να ναι θυμα των περιστασεων.. θυμα της τυχης ή των ατομων γυρω μου..
ισως το ενστικτο τελικα να χει δικιο.. ισως αμα ειχα ακουσει τη φωνουλα μεσα μου να μην ειχα χασει το μπουσουλα και να βαδηζα με σταθερο βημα.. να μην επεφτα χαμηλα και να ηξερα τι να κανω.. η καλυτερα να ξεκολλαγα απο το παρελθον γιατι οσο προχωραει ο χρονος τοσο κολλαω πισω μου.. χωρις λογο το ραφι δεν εχει πιασει αραχνες γιατι το σκαλιζω συνεχεια.. ψαχνω συνεχεια το γιατι και το πως.. και παλι πιστευω πως το ραφι πρεπει να καει.. να καει μια και καλη γιατι αλλιως απλα θα μεινει εκει.. κι εγω θα μενω κολλημενη απο πανω να λεω.. "αν.." "αν.." σιγουρα ειναι αργα.. ο,τι εγινε εγινε απλα πρεπει να κοιταξω να γεμισω καινουριο ραφι.. οχι αυτη τη φορα με τα ατελειωτα σεναρια περι καταστασεων αλλα με τις κακες αναμνησεις γιατι μετα πρεπει απλως να μεινει να σκονιστει και να λερωθει... να μην μου προκαλει δυσφρορια.. να φευγει απλα και σιωπηρα απο μενα.. γιατι πρεπει να γλιτωσω τον εαυτο μου απο το θεατρο του παραλογου και των σκιων του παρελθοντος.

the death of nancy boy

..."δεν ειναι παραλογο καποιος να πρεπει να καταβαλει αγωνα για να σε κανει να τον αγαπησεις
              ακομα και να τον εμπιστευτεις ενω ειναι εξωπραγματικα ευκολο με μια απλη κουβεντα ή 
                                                                       πραξη να σε κανει να τον μισησεις για ολη σου τη ζωη;...

...δεν εχω υπαρξιακα απλα ειναι τοσο παραλογο τον ανθρωπο που μεχρι εχθες ηταν στη ζωη μου και ηξερε ανατριχιαστικες λεπτομερειες για μενα τωρα απλως να ειναι ενας "γνωστος" πολυ απλα γιατι θεωρησε την εμπιστοσυνη πολυτελεια..
...δεν θιγω απλα τονιζω πως η αγκαλια που αλλoτε σε γεμιζε ασφαλεια τωρα σε απωθει και σε ξενιζει...
...γιατι τελικα ο αγωνας για καποιον δεν σταματαει ποτε...

I am terrified. I think too much. I get emotional when I drink too much.

Γιατι οταν δεν αντεχεις αλλο και εισαι μονος σου ξερεις πως πρεπει να στηριχτεις στον εαυτο σου. το στηθος σου βουλιαζει. εισαι απελπισμενος εκεινη η στιγμη σε κανει να φαινεσαι τοσο μικρουλης και ασημαντος...
τα ακρα σου μουδιαζουν γιατι δεν ξερεις τι να κανεις.. τι σου χουν πει να κανεις σε τετοιες περιπτωσεις; το εγω σου απο τη μια λεει παρατα τα και απο την αλλη "σηκω μωρη!"
κι εσυ απλα κοιτας με απαθεια γιατι το χερι σου τρεμει και η αναπνοη σου κοβεται..
.."γιατι να μην ειναι καποιος εδω να μου κρατησει το χερι να μου πει πως ολα θα πανε καλα;"..
οχι μονος σου γεννηθηκες μονος σου θα πεθανεις μονος σου διαλεγεις.. εσυ μονος σου αισθανεσαι, μονος σου πονας μονος σου σκεφτεσαι. και οταν ανοιξει η πορτα στο κενο αποφασιζεις ή να την κλεισεις η να πεσεις μεσα.
αυτα σκεφτοταν ετρεξε και περασε απεναντι κοιταξε το παρκακι. ειδε τα παιδακια που παιζουν.
γελανε γιατι δεν ξερουν τι τους περιμενει παρακατω στη ζωη.
εσβησε το τσιγαρο της με το παπουτσι της και κοιταξε πανω.. δεν θα τρεμω.. δεν θα τρεμω..
θα σταθω στα ποδια μου.. εγω για μενα.. μονο για εμενα.. ετσι δεν παει στο κατω κατω;
"μαμα να σου να εδω να με κρατησεις.. καταρρεω"

to the lovers we left behind..

you excist in my mind in my breathe.
you are parts of me..
you excist in my night and my dreams..
lover of the last night, lover of my dream, lover of my life..
you make me smile..
I've won you and I've lost you..
you are there for the bad days and the good nights..
you are the people who learn me how to feel how to fight..
break me chase me.. you are the salt in the wounds..
the part of me wich wanders through my mind..


speaking as my alter ego.. the wicked one..

people always leave..

where are you going?..
I'm leaving..
but... why?
because people always leave.. get used to this..
so.. there's a reason for leaving?
I'm just.. afraid of fall in love with you.. but also.. I don't like the climate..

OH GOD THEY LIE THEY LIE TO ME AGAIN
God please forgive me I lost myself last night..
God I lost my innocence
God I want to go back home..
God I want to stay with him tonight..
God help me I want to find my way back home..
God help me I need to find my self tonight!
God make me believe in you..
God I'm in pain!
God he's now with me.. he'll stay with me.. please make me never leave him..


       that's enough for tonight.. right?
   that's enough for the next days 
                       right?    

I do evil things.. and evil things return

και της ειπε "γιατι με κρινετε; εγω δεν εκανα κατι κακο.. εγω δεν περαξα ποτε μου κανεναν.."
.. "ποιος σου πε πως οι κακες πραξεις ειναι μονο ο φονος και η προδοσια; δεν σου μαθανε πως κακες πραξεις κανουμε κι απο μεσα μας; πως οι χειροτεροι φονοι και οι πιο διαστροφικες καταστασεις πραγματοποιουνται στο μυαλο μας; ξερεις πως η ζηλεια ειναι κακη πραξη;"...
ποιος δεν εχει ζηλεψει ποτε κανεναν  σ αυτη τη ζωη; οποιος πει πως οχι ποτε μου ειναι ψευτης.. ειναι ψευτης.. ειτε γινεται κακοπροαιρετα ειτε καλοπροαιρετα..
.."ποιος δεν εχει σκοτωσει απο μεσα του; ή δεν εχει χτυπησει.. βρησει.. βλαστημισει;.. ποιος εφτασε τη θεωση στη ζωη του; κανεις..."
.." και οι πραξεις μας θα επιστρεψουν σε εμας και παλι να τιμωρηθουμε οχι απο το "Θεο" αλλα απο εμας τους ιδιους.. γιατι οταν ζηλευεις κανεις κακο στον εαυτο σου, γεμιζεις θυμο κι ανασφαλεια.. "
.."ολοι κρινομαστε καθε μερα και θα κρινομαστε.. ειτε αυστηρα ειτε οχι.."
.."καποτε ολοι μαθαινουμε το μαθημα μας.."
I'll pray for you.. I'll pray for me..

The stupid the proud..

Μιζερια..
γιατι να μας καταντησουν ετσι;
πολλα πραγματα εχουν αλλαξει και σιγουρα θα αλλαξουν κι αλλα..
τα πραγματα ειναι πλεον εφημερα.. οπως και τα λουλουδια.. τα αισθηματα, οι σχεσεις, ο ερωτας, οι φιλιες.. τα παντα..
δεν υπαρχουν πια φιλοι..
καθεται στο παγκακι μονη της και κοιταζει γυρω της.. τοσοι μονοι ανθρωποι.. γιατι τοση μοναξια; γιατι να εχει καταντησει η αγαπημενη συντροφια των ανθρωπων; μπορει κανενας αραγε ποτε να πεταξει ολες εκεινες τις στιγμες που εχεις ζησει με τους θεωρητικα "πρωην" φιλους σου; εκεινη την υπεροχη ανατολη του ηλιου στην θαλασσα; εκεινα τα μοναδικα ξενυχτια ή την ξαπλα στον καναπε να καθεστε και να συζητατε για γκομενικα;
η αγαπη εχει χαθει.. ο ερωτας επαψε να βραζει πλεον ειναι εφημερη καψουρα που εξαφανιζεται με απλο ξενερωμα..
η φιλια ειναι συμφερον.. μαλιστα το κινημα οπου περασουμε καλυτερα..
και να γιατι υπαρχει η μοναξια.. για να μας θυμιζει πως εμεις τα καναμε ετσι τα πραγματα.. εμεις χασαμε τι αξιες μας..
γιατι την μοναξια την καναμε φιλη μας επειδη οι ανθρωποι ειναι ψωροπερηφανοι και χαζοι..
κι εκεινη καθεται και κοιταζει ακομα στο παγκακι μονη της και κραταει ενα μιρκο λουλουδι και λεει να το κρατησει.. γιατι δεν ειναι ολα εφημερα σ αυτην την ζωη.. η μοναξια ειναι επιλογη και ο πονος σε κανει πιο δυνατο καμια φορα.. γιατι μεσα στα αγριοχορτα θα υπαρχει το δικο σου λουλουδι..

·         I will touch the mirror with my fingers and I will smile.. I will touch the destiny and feel the miracle sunsine run trough my veins.. I won't give in to the dark side I will walk straight without look back.. I don't care anymore.. I became friends with the forest fairies and met the ghosts.. I talked with the spirits and became an other human.. like the one I always wanted to be behind these walls...

Look at me in the apocalypse..

Κι εδω που τα λεμε αλλαξαν πολλα και θα αλλαξουν κι αλλα..
θα αλλαξει η κλασσικη σταση θεασης των πραγματων και η ψυχεδελεια την οποια αναζηταμε..
το ψεμα λειτουργει σαν ναρκωτικο.. ειναι διεργετικο.. μαστιζει εκει εξω.. κοχλαζει στις φλεβες του καθε ανθρωπου..
το ψεμα σε καθυσηχαζει τις νυχτες και σου κρατα συντροφια τις μερες.. ειναι ενα καθαρο ηρεμιστικο η αντιστοιχα διεργετικο γιατι σου υπενθυμιζει πως ολα ειναι οκ και ετσι θα μεινουν..
σε κανει να ξεχασεις τι πραγματικα εγινε στο παρελθον και τι πραγματικα προκειται να γινει στο μελλον.. το νεο μας ναρκωτικο, μας εχει υποδουλωσει ολους. προσπαθουμε μεσα απο κουβεντες να πιαστουμε σε χαμενα μας ονειρα και να δειξουμε πως κατι αξιζουμε σ αυτην τη ζωη, γιατι πολυ απλα το ψεμα σου δημιουργει μια εκσταση και σε γλυτωνει απο την καταθλιψη..
κι ετσι προχωρας ασταματητος νιοθωντας πως η πλαστικη σου ζωη υποκαθιστα την πραγματικοτητα πως ολα τα πραγματα γυρω μας υλικα η αυλα μας κανουν να αισθανθουμε καλα να αισθανθουμε πως κατι ειναι εκει για εμας..
Η αληθεια ειναι καθαρη σκευωρια.. ειναι καθαρση ειναι το υπνωτικο που σου στερησανε..
αυτοι οι ατιμοι ανθρωποι που σου θρυψαλιασαν τον γυαλινο κοσμο αυτοι που με τα λογια τους σε πληγωσαν! αυτοι που τους εδιωξες απο τη ζωη σου..
γιατι σου ειπαν την αληθεια..

new year new me

Ηρθε το 2012.. ΚΑΛΗ ΜΑΣ ΧΡΟΝΙΑ!!!
ΑΝΑΣΚΟΠΗΣΗ:
δεν θα μιλησω για χαζες αναμνησεις και γεγονοτα.. θα τις κρατησω ολοζωντανες για μενα.. για εκεινα τα βραδια που θελω να κατσω να γελασω ή να κλαψω! ή για εκεινες τις στιγμες που κοιταω τον ουρανο και γελαω σαν χαζο!
θα μιλησω ευθεως και επωνυμα αυτη τη φορα:
Διαμαντη, Κλεονικη, Σοφια, Σισσυ: ευχαριστω για τις υπεροχες στιγμες και την υποστηριξη! ησασταν εκει συνεχεια για μενα και θελω να ξερετε πως σας αγαπω και σας εχω ξεχωρισει απο τη μαζα!.. <3 αυτα