dance with me through the flames.

μπηκα μεσα στο σπιτι και με κοιταξε με το γνωστο μηδιαμα του κανα νοημα με το χερι επιασε το υπονοουμενο ηξερε ποτε δεν ειχα ορεξη και απλα εκατσε και με παρακολουθουσε να πεταω τα ρουχα μου και να πηγαινω μεσα.
τον ακουσα απο πισω μου να περπαταει αργα βυθιστηκα στο κρεβατι του, εν μερει δικο μου.
δεν κουνιομουν δεν μιλουσα δεν ηθελα να μιλησω. καθησε στη γωνια και ουτε εκεινος μιλαγε στο τελος μαζευτηκα και εκανα να μιλησω αλλα δεν μου βγαινε..
δεν ειχα ορεξη να αρχισω τα πως περασα πως πηγε το διαβασμα, μονο αυτο εφτανε να με κανει να σιχαθω για αλλο ενα λεπτο τη ζωη μου αυτη την περιοδο.
σκεφτομουν τη Σοφια κυριως εκεινη και το βασανιστηριο, το κοινο βασανιστηριο του "τωρα τι;" φανταζομαι πως νιωθει εκει μεσα πως εκνευριζεται ξυνει επιμονα τα πληκτρα και ξανα νευρα και ξανα απογοητευση και ξανα και ξανα και ξανα αλλα ολα μεταβαλλονται κινουνται εχουμε ενα ονειρο.
αυτος ο τοπος μας εχει σημαδεψει και τις δυο ειτε ως μια απλη περιπετεια οπως ολες ειτε πιο βαθια.
τον κοιταζα και μοιαζε τοσο αλλοκοτος στο σκοταδι ηθελα να τον αγγιξω αλλα δεν ειχα κουραγιο.
"παλι το καλοκαιρι σκεφτεσαι;"
με κοιταξε χαμογελαστος.
"παντα το καλοκαιρι σκεφτομαι" χαμογελασα και εγω "αλλα αυτο το καλοκαιρι"
ανακαθησα και εκανα να πιασω την τσαντα μου αλλα μου τραβηξε το χερι και καθησε διπλα μου.
"οκ.. ολα αλλαξαν γρηγορα αλλα ευχαριστα, ειναι ολα διαφορετικα δεν νομιζεις; ο,τι ειχα να δωσω το εδωσα με το παραπανω, παλεψα, εκλαψα, χτυπηθηκα, τωρα θα παω να τους δειξω τι ξερω και ο,τι βγει αλλα εχω καλο προαισθημα, στο κατω κατω κουραστηκα,  λιγο ακομα αιμα και ειμαστε ετοιμοι"
πηρα ανασα.
"ειμαστε καλα με την αλλη δεν θελω να τη χασω με τιποτα απο τη ζωη μου γιατι την αγαπω και το ξερεις, θελω να ειναι καλα αν και πιστευω πως τωρα ειναι, ολα φτιαχνουν δεν βλεπεις; δεν ξερω γιατι με βασανιζε τοσο ολο αυτο αλλα κοιτα να κοιτα" εδειξα  με το χερι μου το παραθυρο,
"ξημερωνει παλι νεα μερα νεα δεδομενα νεοι ανθρωποι.. καινουρια μερα.. καινουρια"
γελαγε ειχα αρχισει να λεω βλακειες απο τη νυστα.
του γυρισα την πλατη με σκεπασε και δεν μπορουσα να κοιμηθω.
μετα πηρα το χερι του το βαλα στη μεση μου.
και επνιξε το γελιο του.
σε λιγο ονειρευομουνα γκριζα ματια, τη Σοφια μαζι μου, θαλασσες, νυχτολουλουδα, παρτυ, μοβ τουφες, τραγουδια, ξενυχτια.. ας γινουν πραγματικοτητα..

50 shades of brown sugar.

Hell is where the heart is.

ειπα θα γυρισω σπιτι νωρις αποψε. ειπα δεν θα πιω ειπα θα γυρισω σπιτι μου, στο κρεβατι μου, στη φωλια μου.
ΔΕΝ ΓΑΜΙΕΤΑΙ.
Ορκιστηκα στον εαυτο μου να μην ξαναεμπιστευτω ευκολα και κατεληξα στο οτι ο μονος τροπος να μην μαθευτουν τα μυστικα σου ειναι  να μην εχεις.
Με δυσπιστια κοιταζω τα πλευρα μου, τα σημαδια στα χερια μου, τριβω τα ματια μου τα μουντζουρωνω που εχουν βαθουλωσει απο την αυπνια και απο την εξαντληση και αρχιζω διχως ελεος και παλι την ενοχοποιηση.
Στα ταρταρα ολα, το υποσχεθηκα στον εαυτο μου ενα βραδυ που χα γινει ενα με το πατωμα και χτυπιομουνα. δεν φταιω ρε γαμωτο ΔΕΝ ΦΤΑΙΩ για τις ανωμαλιες και τα αρρωστημενα βιτσια του καθε ανωμαλου εκει εξω.
Ομως ο πονος καποιες φορες ειναι λυτρωτικος γιατι σε ξυπναει και σε κανει να καταλαβεις το λαθος σου, οταν βαζεις τα χερακια σου και βγαζεις μονος σου τα ματια σου.
παρακαλας τον αλλον να σε χτυπησει.
Το μαστιγιο οπως το χρησιμοποιουν οι επιτηδειοι ειναι εκπληκτικο εργαλειο. Μπορει να σε αναζωπυρωσει να σου δημιουργησει ενα ελαφρυ τσουξιμο μεχρι και να σε ματωσει.
απο κει και περα εξαρταται ποσο δυναμικος εισαι και ποσο επιβλητικος οταν το κοιτας, αν αποχαυνωνεσαι ή αν πεισμωνεις και θες να το σπασεις.
Κι ολα τα ψυχικα και σωματικα σημαδια ειναι τελικα εκει και καιροφυλαχθουν να σου θυμιζουν αλλα και να σε χτυπουν αλυπητα οταν ξυπνας καπου και το πρωι και καταλαβαινεις οτι ο ηλιος καιει εξω γιατι κοντευει Μαιος.
αυτος ο Μαιος.
Ολα τα γουστα της επερχομενης ανοιξης ειναι ιδιαιτερα ηδονιστικα εστω και για εφημερες καταστασεις κατω απο τα φωτα της νυχτας.

Μου στερευει το οξυγονο αρχιζω να ζαλιζομαι και θελω να γυρισω στο πλαι να κλεισω τα ματια μου να κανω εστω εμετο να βγει απο μεσα μου ολο αυτο που μου τρωει τα συκωτια και να ηρεμησω να συνελθω να βρω τα ποδια μου.
ειμαι υπερβολικα αηδιασμενη μετα τα χθεσινα νιωθω απεχθεια αλλα γελαω.
ολα γινανε πολυ γρηγορα πολλα μαζι και νομιζω πως η καρδια μου  εχει φουσκωσει σαν μπαλονι που ειναι ετοιμο να σκασει.
δεν μπορω ομως να αισθανθω θυμο οταν καθομαι και αναπολω ολες τις ομορφες στιγμες της ζωης μου..
Οχι δεν ειμαι αρρωστη εσυ εισαι.
εσυ που θες να με παταξεις και να μου επιβληθεις.
εσυ που προσπαθησες να με διαλυσεις, να με καταστρεψεις να μου βαλεις λουρι και να μου δεσεις πισθαγκωνα τα χερια να με γεμισεις σημαδια να με μαστιγωσεις.
Συνηθως δειχνουμε την πορτα ευγενικα, εγω απλως καταλαβα οτι τοσο καιρο ανηκω σε χερια με γνωριμη μυρωδια.
φταιω που προσπαθησα να βγαλω ακρη να τα δωσω ολα και να παρω ενα τιποτα φταιω που πιστεψα σε κατι περισσοτερο απο τη βροχη φταιω που διαλεξα τη βεργα για να σε ικανοποιησω.
αλλα ζουμε μονο για την ηδονη. τιποτα αλλο.

Oh... haven't you learned anything... you must laugh!

Φτανει ολη αυτη η αρρωστια σας εκει εξω φτανει η αναισθησια σας δεν θελω να το κανω ετσι εγω θελω να αποστασιοποιηθω απο αυτον τον κηπο που θυμιζει πλεον ζουγκλα θελω να το κανω διαφορετικα οχι πιο αθωα αλλα πιο επιμονα πιο τελεια πιο σχολαστικα.
μπορει να με κοιτας περιεργα στο δρομο γιατι σε ξενιζουν ατομα σαν εμενα αλλα ξερω οτι κι εσυ κρυβεις ενα μυστικο ξερω απο θυμο στο βλεμμα ξερω απο μισος ομως δεν εχω χρονο να αναλωθω αλλο.
θελω να ξεχασω.

Are we living just for pleasure, or for reasons yet unknown? 

Let us realize our secrets, when we reach into my soul 

Let my dreams be remembered, when I lay down not to sleep 

Hell is where the heart is, it's a place for you and me.
-
ο ασωτος με κοροιδευε αλλα οταν εμαθε σταματησε, δεν ηξερε τιποτα ηταν "μυστικο". ηθελα να πεθανω μαζι του αλλα ειχα αναγκη να το πω ειχα αναγκη. μπορει να γουρλωσε τα ματια του μπορει να σαστισε μπορει να ενθουσιαστηκε με την αποκαλυψη αυτη.. παντως συμφωνησε.
ας γυρισω στο παλιο κακο ωριμο εγω μου.
-
ΤΣΑΦ. ηρθες.

"ξυπνα ρε χαζο θα χασεις το αεροπλανο.. αντε.."
"τωρα τι το λες αυτο για να χαρω; ελα εδω.."

you say so?

-ωραια ολα αυτα, και τι θες δηλαδη στη ζωη σου;

(ευκολο)

-ηρεμια...

υπαρχει κανα συμβολαιο να υπογραψουμε καπου να μας εγγυαται πως δεν θα επιστρεψουμε στο παρελθον; οτι θα κραταμε τα ματια μας ανοιχτα; οτι θα εξαφανιστει το αλκοολ και τα γλυκα απο το σπιτι οταν κατι παει στραβα; -οχι-

εχω απλα υπερεκτιμησει τους ανθρωπους. ειναι απλα αναλωσιμοι.

οτι αφορα στο γαμησι τελικα ειναι αντιδοτο για τους υπερανω και οτι αφορα στο συνασθημα ειναι δηλητηριο για μας τους υπολοιπους ξενερωτους αυτονομους.

και καπως ετσι επιμενω οτι οταν εισαι πραγματικα ερωτευμενος δεν εχεις χρονο ουτε να σκεφτεις αλλον ουτε να παιξεις ουτε να ξενοπηδας ουτε τιποτα. ας μην κοροιδευομαστε λοιπον και χρυσωνουμε το ιδιο μας το χαπι αυτη ειναι η πραγματικοτητα και οσο κι αν δεν μαρεσει αυτη ειμαι δεν μπορω και μαλλον δεν θελω να αλλαξω.

προτιμω μια μερα να με μισησεις παρα να με λατρεψεις για αυτο που πιστευες οτι ημουν. δικη σου.

βασικα παιζει κατι και παριστανετε ολοι τα θυματα μολις κανετε μαλακια; νεα μοδα; αν ειναι να ξερω να παψω να χαιρομαι για τις καφριλες και τις πουστιες που παιζω στους αλλους να κατηγορω τον εαυτο μου να κλαιγομαι και το παιζω ανυμπορη θειτσα μπας και κανω και εγω τη δουλιτσα μου. ειναι ανεκτιμητο να ακους τον αλλον να δικαιολογει τα αδικαιολογητα με ο,τι μπουρδα του κατεβαινει στο μυαλο για να γινει το θυμα της υποθεσης. ο πονεμενος ο καταφτυσμενος ο χαμενος.. φυσικα.. αναθεμα κι αν ακουσα η ακουσω ποτε ανθρωπο να λεει ναι φταιω κι εγω. κι εγω τα κανα σκατα κι εγω εκανα μαλακια. ειστε υπερανω ρε γι αυτο.

και επειδη δεν με παιρνει να σε αφησω εδω αιμοραγω μεσα εξω. θελω οτι συμβαινει να με κανει να αισθανομαι καλα εχω σαπισει αρκετα εδω μεσα εχω χαλαστει υπερβολικα για την ακριβεια για κατι το οποιο ειναι ευκολο να αποκτηθει.

ολα αυτα εγιναν για να γινουμε καλυτεροι ανθρωποι υποθετω και καταληξαμε χειροτεροι;

φυσικα και δεν εχεις ιδεα για τι μιλαω αλλα θα αποκτησεις μια μερα..

-συντομα για την ακριβεια-

φωναξε ρε βοηθαει.