απλα καμια φορα συνειδητοποιω ποσα λαθη κανω.
τελικα ετσι ειναι οταν ωριμαζεις; γινεσαι τοσο αναισθητη καριολα;
μπηκα στο σπιτι ζαλισμενη απο το κρασι που κατεβασα μονορουφι και βρηκα τον ασωτο με την αδερφη μου να βλεπουν ταινια στον καναπε, στον δικο μου καναπε. Μολις ξαναγαμησα τη ζωη μου επιτελους! καιρο ειχε να γινει κατι που θα μου δινε τη χαρα να ανοιξω ενα μπουκαλι και να καπνισω ενα καρο καρκινο ωστε να μπορεσω να γραψω ενα αρκετα καλο κειμενο που να ανταποκρινεται στα στανταρ μου. δεν χρειαζεται καμια φορα να πεις κουβεντα σε αντιλαμβανονται οι αλλοι με τα ματια. ειδικα ο ασωτος με επιασε απο τον τροπο που περπαταγα οτι κατι δεν παει καλα. ειχα πεταξει τις τρεσες μου και ειχα πιασει τα μαλλια μου εναν ψηλο κοτσο. ετσι αφου με πλησιασε με τραβηξε κι εριξε την ιδεα να παρουμε κουβερτες και να αραξουμε στο πατωμα οι δυο μας. ναι οι δυο μας και η καρδια μου ειχε φτασει να χτυπαει ετσι που νομιζα οτι την ακουγα.
4:45 πμ:
ο ασωτος σηκωνεται να φυγει με το ανακατεμενο μαλλι του. το σπιτι μοιαζει με τρωγλη με ολα αυτα τα αδεια ποτηρια γυρω γυρω και τον παρακαλαω να μου αφησει 3-4 τσιγαρα και να μου γεμισει το ποτηρι. κοιταγα επιμονα το γεματο τασακι στα ποδια μου και τις τουφες απο τα μαλλια μου να πεφτουν στα ματια μου. μετανοιωνω και μετανοιωνω συνεχεια γιατι δεν εκανα απο την αρχη αυτο που επρεπε απλα με ψεμματα πειθω τον αλλον για το ποσο "αθωα" ειμαι. υστερα με καθε τυχαιο γελοιοδεστατο ον προσπαθω να ξεπερασω τα του παρελθοντος αλλα η αναισθησια της καριολας στην οποια εχω μετατρεπει δεν με αφηνει να νιωσω τιποτα περισσοτερο για εναν ανθρωπο αο' οσο οτι ενιωσα οταν σκοτωσα ενα καημενο μυγακι. τα λογια αυτα ειναι προφανως λογια μεθυσμενης ειναι λογια που κρυβουν μια ενοχης. προσπαθω να ξεχασω ολες εκεινες τις μαλακιες που εκανα για να κανω χαρουμενο τον αλλον και εγω να καταληγω με τη λεκανη αγκαλια τα δυο επομενα βραδια.
ο αλλος τερμα μεθυσμενος με κοιταζει επισης οντως μου αφησε τσιγαρα μου γεμισε το ποτηρι γιατι προβλεποταν δυσκολη βραδια ετσι με δικη του πρωτοβουλια πηρε ενα μαξιλαρι και ξαπλωσε διπλα μου χαιδευοντας μου την πλατη οπως εκανε παλια και η θεα απο το παραθυρο ηταν απλα ιδανικη.
"Ρε Α. θελω να ξεχασω"
"Κι εγω θελω να γινουν τα πραγματα οπως παλια και να μην εκανα τιποτα απο ολα αυτα."
και πραγματικα ηθελα να ξεχασω ειδικα το σημερινο και ειδικα ολα οσα εκανα ολον αυτον τον καιρο γιατι μπορει να κοροιδευα τους γυρω μου ομως μαχαιρωσα πισωπλατα τον εαυτο μου για ακομα μια φορα. Μου ζητησα επιμονα συγνωμη ομως κατα βαθος ξερω οτι δεν θα με συγχωρεσω ποτε γιατι απλα δεν αξιζε να κατσω να σπαταλησω εστω και λιγη αξιοπρεπια σε αυτο. Παρατησα το ποτηρι που φανταζε πλεον τελειο τασακι και ξαπλωσα εκει να κοιταμε τα συννεφα. θελω να φυγω να εξαφανιστω για λιγο να παω στη παραλια σε εκεινο το σημειο που βλεπες τα παντα και να μεινω εκει.
Μετα το 3ωρο συζητησης με τον Α. κατεληξα πως ευτυχως τη δευτερα φευγω οντως και θελω πραγματικα να σκεφτω.. να σκεφτω τι αξιζει τελικα και τι με κανει πραγματικα κουρελι να γυρισω και να χω παρει τις αποφασεις μου. ναι αυτες τις 5 μερες θα γλιτωσω. ναι. παντως δεν θα πιεσω τον εαυτο μου και αυτο το ξερω καλα και αν δεν σαρεσει.. αντε γαμησου και να κολλησεις ο,τι κυκλοφορει εκει εξω.
τελικα ετσι ειναι οταν ωριμαζεις; γινεσαι τοσο αναισθητη καριολα;
μπηκα στο σπιτι ζαλισμενη απο το κρασι που κατεβασα μονορουφι και βρηκα τον ασωτο με την αδερφη μου να βλεπουν ταινια στον καναπε, στον δικο μου καναπε. Μολις ξαναγαμησα τη ζωη μου επιτελους! καιρο ειχε να γινει κατι που θα μου δινε τη χαρα να ανοιξω ενα μπουκαλι και να καπνισω ενα καρο καρκινο ωστε να μπορεσω να γραψω ενα αρκετα καλο κειμενο που να ανταποκρινεται στα στανταρ μου. δεν χρειαζεται καμια φορα να πεις κουβεντα σε αντιλαμβανονται οι αλλοι με τα ματια. ειδικα ο ασωτος με επιασε απο τον τροπο που περπαταγα οτι κατι δεν παει καλα. ειχα πεταξει τις τρεσες μου και ειχα πιασει τα μαλλια μου εναν ψηλο κοτσο. ετσι αφου με πλησιασε με τραβηξε κι εριξε την ιδεα να παρουμε κουβερτες και να αραξουμε στο πατωμα οι δυο μας. ναι οι δυο μας και η καρδια μου ειχε φτασει να χτυπαει ετσι που νομιζα οτι την ακουγα.
4:45 πμ:
ο ασωτος σηκωνεται να φυγει με το ανακατεμενο μαλλι του. το σπιτι μοιαζει με τρωγλη με ολα αυτα τα αδεια ποτηρια γυρω γυρω και τον παρακαλαω να μου αφησει 3-4 τσιγαρα και να μου γεμισει το ποτηρι. κοιταγα επιμονα το γεματο τασακι στα ποδια μου και τις τουφες απο τα μαλλια μου να πεφτουν στα ματια μου. μετανοιωνω και μετανοιωνω συνεχεια γιατι δεν εκανα απο την αρχη αυτο που επρεπε απλα με ψεμματα πειθω τον αλλον για το ποσο "αθωα" ειμαι. υστερα με καθε τυχαιο γελοιοδεστατο ον προσπαθω να ξεπερασω τα του παρελθοντος αλλα η αναισθησια της καριολας στην οποια εχω μετατρεπει δεν με αφηνει να νιωσω τιποτα περισσοτερο για εναν ανθρωπο αο' οσο οτι ενιωσα οταν σκοτωσα ενα καημενο μυγακι. τα λογια αυτα ειναι προφανως λογια μεθυσμενης ειναι λογια που κρυβουν μια ενοχης. προσπαθω να ξεχασω ολες εκεινες τις μαλακιες που εκανα για να κανω χαρουμενο τον αλλον και εγω να καταληγω με τη λεκανη αγκαλια τα δυο επομενα βραδια.
ο αλλος τερμα μεθυσμενος με κοιταζει επισης οντως μου αφησε τσιγαρα μου γεμισε το ποτηρι γιατι προβλεποταν δυσκολη βραδια ετσι με δικη του πρωτοβουλια πηρε ενα μαξιλαρι και ξαπλωσε διπλα μου χαιδευοντας μου την πλατη οπως εκανε παλια και η θεα απο το παραθυρο ηταν απλα ιδανικη.
"Ρε Α. θελω να ξεχασω"
"Κι εγω θελω να γινουν τα πραγματα οπως παλια και να μην εκανα τιποτα απο ολα αυτα."
και πραγματικα ηθελα να ξεχασω ειδικα το σημερινο και ειδικα ολα οσα εκανα ολον αυτον τον καιρο γιατι μπορει να κοροιδευα τους γυρω μου ομως μαχαιρωσα πισωπλατα τον εαυτο μου για ακομα μια φορα. Μου ζητησα επιμονα συγνωμη ομως κατα βαθος ξερω οτι δεν θα με συγχωρεσω ποτε γιατι απλα δεν αξιζε να κατσω να σπαταλησω εστω και λιγη αξιοπρεπια σε αυτο. Παρατησα το ποτηρι που φανταζε πλεον τελειο τασακι και ξαπλωσα εκει να κοιταμε τα συννεφα. θελω να φυγω να εξαφανιστω για λιγο να παω στη παραλια σε εκεινο το σημειο που βλεπες τα παντα και να μεινω εκει.
Μετα το 3ωρο συζητησης με τον Α. κατεληξα πως ευτυχως τη δευτερα φευγω οντως και θελω πραγματικα να σκεφτω.. να σκεφτω τι αξιζει τελικα και τι με κανει πραγματικα κουρελι να γυρισω και να χω παρει τις αποφασεις μου. ναι αυτες τις 5 μερες θα γλιτωσω. ναι. παντως δεν θα πιεσω τον εαυτο μου και αυτο το ξερω καλα και αν δεν σαρεσει.. αντε γαμησου και να κολλησεις ο,τι κυκλοφορει εκει εξω.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου