lices in my wings.

Σημερα ηταν ακρως περιεργη μερα.
Ξαναζησα οσα ειχα να ζησω εδω και καιρο. το χιμαδιο που μου λειψε. η μυρωδια κατρουληλας στου ψυρρη μεσα στη ζεστη.Θελω να διαγραψω γεγονοτα να ξαναρχισω απο καπου που ειχα ξεμεινει προσφατα.Μπορει να πονεσα πες με βιτσιοζα τελος παντων αλλα δεν ειχα ποτε λογικη για να χω τωρα.

ΕΠΕΙΣΟΔΙΟ.
Έχεις εκραγεί από θυμό.Έχεις πετάξει ρούχα παντού.Ποιος? ΕΣΥ
Που μέχρι και τα χαρτομάντηλα έχουν συγκεκριμένη θέση.Έχεις στήσει ένα χάρτη στον τοίχο και μιλάς ένας παράλογος δίχως τέλος όπως ακριβώς το περίμενα"ΔΕΝ ΑΝΗΚΩ ΕΓΩ ΕΔΩ" φωνάζεις χτυπώντας απειλητικά το δάχτυλο πάνω του.Μετά έχεις πάρει τρία βελάκια και τα πετάς εκεί καρφώνονται σε τρία μέρη."Θα ξεκινήσω από δω και μετά εκεί και εκεί τέλος".

Όπου και να πας εκεί θα είναι μην ξεγελιέσαι.Ελπίζεις.Ελπίζεις πως δεν ανήκεις εδώ.Σε αυτό το σημείο.ΓΙΑΤΙ.Γιατί σε πνίγουν οι άνθρωποι εδώ.Αλλά με ποια ψευδαίσθηση ζεις?Σε ποιο ροζ σύννεφο επιπλέεις?Λες και δεν ξερεις την πραγματικότητα.Οι άνθρωποι είναι σαν τις ψείρες, όπως είπε και ο Μιλερ.Χώνονται κάτω από το δέρμα σου και σε τρώνε όπου και να πας σε ακολουθούν.Έχουν χωθεί βαθιά μέσα στο δέρμα σου και όσο ξύνεσαι πληγιάζεις δεν θα βγουν έξω το μόνο που καταφέρνεις είναι να ματώνεις και η φαγούρα χειροτερεύει μέχρι που οι πληγές σου γίνονται τόσο βαθιές από το ξύσιμο που δεν υπάρχει πλέον δέρμα και έχεις φτάσει στο κόκκαλο.Τις ψείρες δεν τις ξεφορτώνεσαι όπως και τους ανθρώπους.Τι να πας σε βουνό θα τους αναζητεί η ψυχή σου γιατί θα σε τρώνε τι να πας σε καινούριο μέρος πάλι θα σε φάνε οι καινούριοι, καθένας τους εχει τη σειρά του: ενθουσιασμός,συμπάθεια,αγάπη,απογοήτευση.Πάντα θα ρθει αυτή η γαμημένη απογοήτευση.Είτε έρθει από φυγή,θάνατο,αντιπάθεια θα έρθει.Θα έρθει γιατί σου αφήνει ένα κενό, κενό ότι δεν το χόρτασες όσο το είχες γιατί ο αδηφάγος ρομαντισμός μας όσο κυνικοί και να είμαστε δεν μας αφήνει να ζήσουμε με την απώλεια.Λες και χωρίς τις ψείρες μας χάνουμε την ουσία και την υπόσταση μας.Δεν έχουμε ζωή χωρις το δράμα, την απογοήτευση, τις τραγωδίες, το έπος τους, τη χαρά τους.Αν έχεις τέτοια πεποίθηση πως τρέχοντας θα γλυτώσεις τότε είσαι γελασμένος.Γελασμένος.Θα γλυτώσεις τον πρώτο καιρό θα ενθουσιαστείς πάντως την κατάρα ή το θαύμα της ζωής όπως θες πάρτο θα το κουβαλάς μέχρι κι εσύ να αποχωρήσεις και να απογοητεύσεις αυτούς που σε κουβαλάνε στο δέρμα τους.



MY TRIAL RUN-