αν μπορουσα να κοιμηθω θα ηταν εξαιρετικο.Η λαμπα φθοριου διπλα μου τρεμοπαιζει δινοντας αυτο το ασπρουλιαρικο αποκοσμο φως κοντρα στον μαυρο τοιχο μου κοιταζω το ρολοι και παρατηρω τον λεπτοδεικτη να διασχιζει τεμπελικα τον ιδιο κυκλο για ακομα μια φορα.Ειχα κολλησει τα χαρτια του πανεπηστημιου στο προσωπο μου και προσπαθουσα να ξεγελασω τον εαυτο μου παιζοντας το συγκλονισμενη με τα μαθηματα της εναλλακτικης μου επιλογης.Δυσφορια.Ξανακοιταζω το ρολοι και πιανω το κινητο μου απο το ασφυκτικα γεματο κωμωδινο μου.Ο αλλος ηταν ξυπνιος παλι κανα παρτυ θα ψαχουλευε.Κοιταζω τα ραφια απεναντι βλεποντας τα βιβλια της σιχαμενης χρονιας και με πιανει δυσφορια και κλαμα..Πφφφ πως θα αντεξω παλι σκεφτομαι και χωνομαι κατω απο τα σκεπασματα στον ασφαλη μου χωρο σαν να κρυβομαι απο τη ζωη και γινομαι παλι 5 χρονων και φοβαμαι τα τερατα στο μυαλο μου.Ποσο ωραια θα ταν.Κλωθογυριζει η ιδια σκεψη καθε μερα καθε γαμημενη μερα και δεν βρισκω κουραγιο να διαλεξω.Το σπιτι ειναι αδειο εχει ακρα ησυχια αλλα μεσα στο κεφαλι μου τα τερατα εχουν στησει εναν τρομαχτικο πολεμο.That's it.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου