Κυριακή 2 Ιουνίου 2013

..to the stars..

η αντιστροφη μετρηση ξεκινα οταν αφηνεις ανθρωπους πισω σου οταν τους διωχνεις και τους πληγωνεις.
-θελω να με μισησεις για κατι που υπηρξα για κατι που σε σημαδεψε και οχι να με συμπαθησεις σαν αυτην που σου μιλαγε καποτε για τα αστερια και τις καταιγιδες.-
πληγωνω τους ανθρωπους γυρω μου. τους πληγωνω.
τους κανω να αισθανονται ενοχες να αισθανονται ευαλωτοι. τους κατηγορω.
εγω φταιω τελικα.
τους διωχνω χωρις καποιον απολυτο λογο απλως για να ανεβασω τον πηχη ψηλοτερα και καταληγω με ενα ατελειωτο "μη φευγεις μεινε" να με κυνηγαει στον υπνο μου.
εκαψα το ονειρο μου οποτε δεν νομιζω οτι εχουν πολλα αξια τωρα.. 

ολοι γυρνανε περνανε εχουν κατι ουσιαστικο για να μεινουν με αλλους ανθρωπους να ζησουν το εντονο και γω δεν βρισκω πουθενα μερος να μεινω ουσιαστικα ειμαι μονη μου και ταυτοχρονα μαζι με τοσους που με πιανει δυσφορια.

ειχα μια ελπιδα μια τοση δα μικρη ελπιδα οτι ξερεις κατι μπορει να γινοταν κατι και να τα καταφερνα τελικα ενα μικρο δικο μου θαυμα και μετα ακους αυτο και σου καρφωνεται κατευθειαν στο στηθος. 
δεν υπαρχει καποια θεση για ονειρα πια.. ετσι μου παν..
εχω αρχισει να πιστευω πως τελικα ειμαι απο αυτους τους ανθρωπους που δεν θα γινουν ποτε ευτυχισμενοι ακομα κι αν τα εχουν ολα..
πως εγω στερω απο τον εαυτο μου ολα αυτα γιατι πιστευω πως δεν μπορω να τα αντεξω..

μετα απο μπουκαλια τσιγαρα νευρα δακρια βρισιες και πατωματα αποφασιζεις πως αυτο το εκει πανω χρειαζεται μια δευτερη ευκαιρια για το ονειρο και μονο γι αυτο. για το ονειρο ακομα κι αν αυτο πηγε στα αστερια..

ο δρομος εχει ουσια. ο συμβιβασμος απεκτησε αξια και τα σχολια των αλλων τι; κενο. αδιαφορο το θεμα αδιαφορο. 


.... Now that you've gone to the stars.. now that the storm has finally come.
when this colour fades to grey.. you're a millions miles away.. 


-ΜΑΙΟΣ2013.-

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου