χαθηκε και η μαγεια και ολα.
μου εσκισες την μπλουζα και με πεταξες πανω στο κρεβατι με αρπαξες απο το μαλλι και μου ψυθιρισες κατι ακατανοητο. δεν σεβαστηκες τιποτα δεν ρωτησες καν.. δεν μπορουσα να προσδιορισω αν αυτο στα ματια σου ηταν μισος η επιθυμια.
με κοιταγες τερμα μαστουρωμενος χαμενος στον κοσμο σου και περιεργαζοσουνα τα χερια μου και τα δαχτυλα μου.
"υποφερω να ξερεις" εγειρες πανω μου.
εκλεισες τα δαχτυλα μου μεσα στις γροθιες σου και κοιταζα τις αρθρωσεις σου. μυριζε το αρωμα σου ανακατεμμενο με μεντα.
εφυγα. ετρεξα δεν ηθελα να κοιταξω παλι πισω μου. σταθηκα για λιγο στην ακρη του δρομου και ζυγισα τα πραγματα ζυγισα τη ζωη μου.
ναι η παλια Ευαγγελινα εκλαιγε φωναζε αντιδρουσε εντονα επινε εβριζε εδειχνε την αυτοκαταστροφικη πλευρα της τωρα απλως το βουλωνει και τα καταπινει ολα στηνει τον εαυτο της στη γωνια και του πεταει βελη απο το πρωι ως το βραδυ.
σιχαινομαι τα παντα σιχαινομαι εσενα που χεις γινει μια αναμνηση και καθε φορα που κανεις την εμφανιση σου στη ζωη μου να εισαι τοσο αναισθητος. σιχαινομαι να βαζω φραγμους στα παντα ολα οσα κανω και να κλεινομαι σε εμενα.
σιχαινομαι να μην με ικανοποιει τιποτα.
βρισκω ανθρωπους τους βαζω στη ζωη μου και καταπινω καθε παραμικρη λεπτομερια που τους αφορα και στη συνεχεια τους ξερναω ακομα δρυμιτερα σαν να ηταν ενα χαλασμενο κομματι φαγητου η ενα ποτηρι αλκοολ που αρνηθηκε το στομαχι μου.
για χιλιοστη φορα περναω τον ιδιο δρομο και ακομα με θυμαμαι να τον διασχιζω σκυμμενη κλαιγοντας με σκισμενο καλσον βουβη-χαμενη.
μου προκαλει αναγουλα το γεγονος οτι δεν μπορω να βρω αυτο το κατι να με κανει να μεινω και καταληγει ολη μου η ζωη να ειναι σαν ενα αψογο one night stand, βρισκω τον τελειο γκομενο και τον βαριεμαι το επομενο πρωι, βρισκω ενα ωραιο ρουχο και το πεταω τη δευτερη μερα, παω σε ενα γαματο παρτυ και την επομενη ψαχνω ενα για να περασω ακομα καλυτερα.
αναρωτιεμαι ακομα γιατι να μην μπορω να ειμαι τελεια σε ολα.
αναρωτιεμαι ακομα γιατι φερομαι ετσι, γιατι δεν μπορω ακομα να χωνεψω τη ζωη μου γιατι εκανα τοσα λαθη εν γνωσει μου γιατι να ειμαι τοσο χωμενη ακομα στο παρελθον μου.
τι ψαχνω;
απαντηση;
βαρεθηκα να πιστευω στους ανθρωπους.. ξερω πως εκανα λαθος οταν τολμησα να πιστεψω σε εμας. τετοιο μαλιστα που κατεληξα μεθυσμενη να περπαταω και να μην ξερω που πηγαινω. παρατησα την ομπρελα μου στο αμαξι σου και ετρεξα, ετρεξα να σωσω τον εαυτο μου απο την απογοητευση απο εμενα απο τα συναισθηματα μου.
αν ηξερες πως ποναω θα με αφηνες αλλα βλεπεις με πνιγεις καθε μερα ολο και περισσοτερο.
πιστευω οτι γραφοντας θα βγουν ολα αυτα απο μεσα μου θα καταφερω να κοιμηθω ενα ηρεμο βραδυ στο κρεβατι μου και να ξεχασω να ξεχασω.. να ξεχασω.. οπως ξεχναω καθε φορα με ποιον ημουνα το προηγουμενο βραδυ..
ευχομαι να φυγει αυτη η αναλγησια και να ισορροπησω να ισορροπησω μεσα μου..
"Διαμαντη τι κανουμε τωρα;"
"κοιταμε κοιταμε κοιταμε....."
"επ, τσεκαρε.." τα φωτα τρεμοπαιζουν και εχουμε λιωσει στο χορο
"που;" ακολουθει τα ματια μου, γελαει πονηρα..
"καλος ειναι για ενα βραδυ."..
- for a slut like me-
A pill to make you numb
A pill to make you dumb
A pill to make you anybody else
But all the drugs in this world
Won't save her from herself.
μου εσκισες την μπλουζα και με πεταξες πανω στο κρεβατι με αρπαξες απο το μαλλι και μου ψυθιρισες κατι ακατανοητο. δεν σεβαστηκες τιποτα δεν ρωτησες καν.. δεν μπορουσα να προσδιορισω αν αυτο στα ματια σου ηταν μισος η επιθυμια.
με κοιταγες τερμα μαστουρωμενος χαμενος στον κοσμο σου και περιεργαζοσουνα τα χερια μου και τα δαχτυλα μου.
"υποφερω να ξερεις" εγειρες πανω μου.
εκλεισες τα δαχτυλα μου μεσα στις γροθιες σου και κοιταζα τις αρθρωσεις σου. μυριζε το αρωμα σου ανακατεμμενο με μεντα.
ετσι χανομαστε ετσι βρισκομαστε ετσι ζουμε και ετσι πεθαινουμε. φαυλος κυκλος εμεις.
σκουπισα το προσωπο μου και εγειρα πανω σου. για χιλιοστη φορα αντιο.
εφυγα. ετρεξα δεν ηθελα να κοιταξω παλι πισω μου. σταθηκα για λιγο στην ακρη του δρομου και ζυγισα τα πραγματα ζυγισα τη ζωη μου.
ναι η παλια Ευαγγελινα εκλαιγε φωναζε αντιδρουσε εντονα επινε εβριζε εδειχνε την αυτοκαταστροφικη πλευρα της τωρα απλως το βουλωνει και τα καταπινει ολα στηνει τον εαυτο της στη γωνια και του πεταει βελη απο το πρωι ως το βραδυ.
σιχαινομαι τα παντα σιχαινομαι εσενα που χεις γινει μια αναμνηση και καθε φορα που κανεις την εμφανιση σου στη ζωη μου να εισαι τοσο αναισθητος. σιχαινομαι να βαζω φραγμους στα παντα ολα οσα κανω και να κλεινομαι σε εμενα.
σιχαινομαι να μην με ικανοποιει τιποτα.
βρισκω ανθρωπους τους βαζω στη ζωη μου και καταπινω καθε παραμικρη λεπτομερια που τους αφορα και στη συνεχεια τους ξερναω ακομα δρυμιτερα σαν να ηταν ενα χαλασμενο κομματι φαγητου η ενα ποτηρι αλκοολ που αρνηθηκε το στομαχι μου.
για χιλιοστη φορα περναω τον ιδιο δρομο και ακομα με θυμαμαι να τον διασχιζω σκυμμενη κλαιγοντας με σκισμενο καλσον βουβη-χαμενη.
μου προκαλει αναγουλα το γεγονος οτι δεν μπορω να βρω αυτο το κατι να με κανει να μεινω και καταληγει ολη μου η ζωη να ειναι σαν ενα αψογο one night stand, βρισκω τον τελειο γκομενο και τον βαριεμαι το επομενο πρωι, βρισκω ενα ωραιο ρουχο και το πεταω τη δευτερη μερα, παω σε ενα γαματο παρτυ και την επομενη ψαχνω ενα για να περασω ακομα καλυτερα.
αναρωτιεμαι ακομα γιατι να μην μπορω να ειμαι τελεια σε ολα.
αναρωτιεμαι ακομα γιατι φερομαι ετσι, γιατι δεν μπορω ακομα να χωνεψω τη ζωη μου γιατι εκανα τοσα λαθη εν γνωσει μου γιατι να ειμαι τοσο χωμενη ακομα στο παρελθον μου.
τι ψαχνω;
απαντηση;
βαρεθηκα να πιστευω στους ανθρωπους.. ξερω πως εκανα λαθος οταν τολμησα να πιστεψω σε εμας. τετοιο μαλιστα που κατεληξα μεθυσμενη να περπαταω και να μην ξερω που πηγαινω. παρατησα την ομπρελα μου στο αμαξι σου και ετρεξα, ετρεξα να σωσω τον εαυτο μου απο την απογοητευση απο εμενα απο τα συναισθηματα μου.
αν ηξερες πως ποναω θα με αφηνες αλλα βλεπεις με πνιγεις καθε μερα ολο και περισσοτερο.
πιστευω οτι γραφοντας θα βγουν ολα αυτα απο μεσα μου θα καταφερω να κοιμηθω ενα ηρεμο βραδυ στο κρεβατι μου και να ξεχασω να ξεχασω.. να ξεχασω.. οπως ξεχναω καθε φορα με ποιον ημουνα το προηγουμενο βραδυ..
ευχομαι να φυγει αυτη η αναλγησια και να ισορροπησω να ισορροπησω μεσα μου..
"Διαμαντη τι κανουμε τωρα;"
"κοιταμε κοιταμε κοιταμε....."
"επ, τσεκαρε.." τα φωτα τρεμοπαιζουν και εχουμε λιωσει στο χορο
"που;" ακολουθει τα ματια μου, γελαει πονηρα..
"καλος ειναι για ενα βραδυ."..
- for a slut like me-
A pill to make you numb
A pill to make you dumb
A pill to make you anybody else
But all the drugs in this world
Won't save her from herself.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου