Μy pure morning
Inferno.
Καμια συνειδηση.
αναρωτιεμαι τι σκεφτοντουσαν οταν τραγουδουσαν το people are strange. Τι ειχαν στο μυαλο τους... Τι σκεφτονταν.. και οπως ειχε το ελαφρυ φως της νυχτας που ξημερωνε τα ματια μου κολλησαν στο κοκκινο φαναρι που φανταζε υπερβολικα φανταχτερο. Σιγουρα θα σκεφτονταν καποιον σαν τον τυπο διπλα μου. Παρα την προσηλωση του στο δρομο το μυαλο του ηταν αλλου και το μαρτυρουσε το σκοτεινιασμενο μπλε γκρι βλεμμα του και το ωχρο προσωπο του. Το ραδιοφωνο σιγοπαιζε κατι απο placebo και νυσταζα υπερβολικα. Κοντευα να κοιμηθω οταν προσεξα τις πρωτες ψιχαλες στο τζαμι..
ΠΡΩΤΟΒΡΟΧΙ αναφωνησα ενθουσιασμενη και ο αλλος πεταχτηκε λες και ξυπνησε κανα ζομπι απο το λυθαργο διπλα του. με κοιταξε και χαμογελασε. ανοιξα το τζαμι και μυρισε βροχη..
σταματησε το αμαξι και πεταχτηκα εξω ενθουσιασμενη σαν 3χρονο παιδακι που του φεραν το δωρο των χριστουγεννων. ναι βρεχει. οι παγωμενες σταγονες κυλουσαν στο προσωπο μου και τα ρουχα μου αρχισαν να μουσκευουν μεχρι που πεταξα την μπλουζα μου και αρχισα να χορευω σαν χαζη. παει η νυστα και η ζαλαδα απο την αυπνια τωρα επικρατουσε μονο ενθουσιασμος. υστερα απο ενα καλοκαιρι μεσα στην καψα το σκηνικο ηταν παντελως ειδυλλιακο κι εγω απλα η τρελη να κανω σαν απροσπαρμοστο ετσι ηταν. ο αλλος επισης μουσκεμα με κοιταγε και επνιγε τα γελια του. Μπηκαμε μεσα στο σπιτι με τα νερα να τρεχουν παντου και να μας εχει πιασει νευρικο γελιο.
μετα σταματησαμε και ξαπλωσαμε λαχανιαμενοι πανω στο κρεβατι μουσκευοντας καθε εκατοστο του. ειχα παγωσει περιεργα ευχαριστα.
"εισαι τοσο παραξενος.." γελασε πνιχτα και αναδευτηκε στη θεση του κοιτωντας με στα ματια "εσυ με κανεις παραξενο".. ειχε δικιο δεν μπορουσα να πω κατι διαφορετικο εγω ημουν η απροσαρμοστη μια ζωη και ξαφνικα κατηγορουσα εκεινον επειδη ηταν παραξενος. "πιστευω πως αντλουμε ηδονη απο τον ατομικισμο μας.. αν δεν μας αρεσε ολη αυτη η κατασταση θα χαμε κανει κατι να την αλλαξουμε αλλα προφανως μας αρεσει για να μενουμε απαθεις και να καταπινουμε οτιδηποτε μας πασαρουν. αλλιως ειμαι σιγουρος πως δεν θα μασταν ετσι.. σιγουρα δεν θα χαμε μεινει τοσο καιρο ετσι" με λοξοκοιταξε.
ναι αυτο ειναι παραξενια.
μας περιμενει ενα ασφυκτικα γεματο αυριο το οποιο ενδεχεται να υποδεχτω με πνευμονια.
Μεσα στη σιωπη ακουω το σφυγμο μου να χει βαρεσει κοκκινο.. :ΑΥΡΙΟ: τρομαχτικο ομολογω.
εχουμε αγωνα με αιμα.. Δεν μου ηταν δυνατο να σκεφτω το αυριο αυτη τη στιγμη, οχι απο θεμα αβεβαιοτητας αλλα μπρος στον αθλο που εχω να δωσω για να εξασφαλισω την πολυποθητη θεση μου στον ηλιο.
I will battle for the sun and I will not stop until I'm done
"απροσαρμοστη".. γελαω και παλι μεχρι να πνιγω απο το λαχανιασμα. ετσι ειμαι απροσαρμοστη που χω μπλεξει με αλλους απροσαρμοστους για να φτιαξουμε αποικια εμεις και τα βακτηρια. και τωρα ακουστηκα σαν γιατρος.
#ονειρα..
--τον κοιταω και νοιωθω ενα τσιμπημα ζηλειας για αυτον.. ναι ζηλευω. ναι ζηλευω απιστευτα.. ο λογος απλος..
ο εγωισμος μου που δεν μας αφηνει παρα να μιλαμε βραδια αξημερωτα στο τελος του καλοκαιριου με αποτελεσμα να μαστε τοσο μακρια αλλα ταυτοχρονα τοσο κοντα.
ισως φταιει και το γεγονος οτι δεν θελω να ρωτησω πως παει εκει εξω 300 km μακρια. Αν ζει καλη ζωη και αν βλεπει τα ονειρα του να πραγματοποιουνται. καταφερε να ξεφυγει απο ολους και απο ολα και να ξεκινησει απο την αρχη. Μακρια και εγω μενω εδω να παλεψω αλλα δεν πειραζει θα τα δωσω ολα και οτι κατσει--
τα ρουχα μου κολλανε πανω μου. Δεν νοιωθω μοναξια.. ολα εχουν τη σειρα τους και νοιωθω μουδιασμενο το προσωπο μου απο το ηλιθιο χαμογελο που χει ζωγραφιστει εκει. σκυβει και μου βγαζει ενα τσουλουφι που χει κολλησει στο μαγουλο μου. με κοιταει και αισθανομαι το καψιμο.
οσο και να παρακαλουσα γονυπετης τον εαυτο μου να πεταξει την ιδεα αυτη το υποσεινηδητο μου με εσπρωχνε ολο και περισσοτερο. και το ονομα σου ολο κλωθογυριζε στο στομα μου..
"με δυο πραγματα εχω καταφερει να μεθυσω.." μουρμουρισε.. "το ενα ειναι η τεκιλα και το αλλο εσυ.. εσυ εισαι πολυ πιο δυνατη και καις πιο πολυ τα σωθικα μου"
αναδευτηκα και πεταχτηκα ορθια προσπαθωντας να πατησω στα μουδιασμενα απο το κρυο ποδια μου.
"Για δες.. πρεπει να φυγω" πρεπει απλα να φυγω. να βρω τροπο να φυγω
"Ε;"
"Ναι, ναι ξερω πως δεν ειναι του χαρακτηρα μου να λεω αντιο με το πρωτο καλημερα αλλα... δεν μου παει να μεινω εδω... το καδρο διπλα στο κρεβατι ειναι στραβο!" μαζεψα την τσαντα, την μπλουζα μου και τον εγωισμο μου και εφυγα. κλεινοντας την πορτα τον ακουσα να λεει γελωντας "εχεις γινει ιδια με τη Malef μικρη! πολυ χαιρομαι".
εκλεισα την πορτα και συνεχισα να περπαταω στη βροχη με το ηλιθιο χαμογελο ακομα στη φατσα μου.. (του ελειψα.. ναι... του ελειψα..)
---------------------------------
In the cold light of morning while everyone’s yawning
You’re high
In the cold light of morning
You’re drunk sick from whoring and lie
Staring back from the mirror's
A face that you don’t recognise
It’s a loser, a sinner, a cock in a dildo’s disguise
In the cold light
TOMORROW
In the cold light of morning while everyone is yawning,
you’re high.. in the cold light of morning the party gets boring,
you're high.. As your skin starts a scratchin', wave yesterdays actions goodbye
>Forget past indiscretions
And stolen possessions
You’re high<
in the cold light of morning.
Inferno.
Καμια συνειδηση.
αναρωτιεμαι τι σκεφτοντουσαν οταν τραγουδουσαν το people are strange. Τι ειχαν στο μυαλο τους... Τι σκεφτονταν.. και οπως ειχε το ελαφρυ φως της νυχτας που ξημερωνε τα ματια μου κολλησαν στο κοκκινο φαναρι που φανταζε υπερβολικα φανταχτερο. Σιγουρα θα σκεφτονταν καποιον σαν τον τυπο διπλα μου. Παρα την προσηλωση του στο δρομο το μυαλο του ηταν αλλου και το μαρτυρουσε το σκοτεινιασμενο μπλε γκρι βλεμμα του και το ωχρο προσωπο του. Το ραδιοφωνο σιγοπαιζε κατι απο placebo και νυσταζα υπερβολικα. Κοντευα να κοιμηθω οταν προσεξα τις πρωτες ψιχαλες στο τζαμι..
ΠΡΩΤΟΒΡΟΧΙ αναφωνησα ενθουσιασμενη και ο αλλος πεταχτηκε λες και ξυπνησε κανα ζομπι απο το λυθαργο διπλα του. με κοιταξε και χαμογελασε. ανοιξα το τζαμι και μυρισε βροχη..
σταματησε το αμαξι και πεταχτηκα εξω ενθουσιασμενη σαν 3χρονο παιδακι που του φεραν το δωρο των χριστουγεννων. ναι βρεχει. οι παγωμενες σταγονες κυλουσαν στο προσωπο μου και τα ρουχα μου αρχισαν να μουσκευουν μεχρι που πεταξα την μπλουζα μου και αρχισα να χορευω σαν χαζη. παει η νυστα και η ζαλαδα απο την αυπνια τωρα επικρατουσε μονο ενθουσιασμος. υστερα απο ενα καλοκαιρι μεσα στην καψα το σκηνικο ηταν παντελως ειδυλλιακο κι εγω απλα η τρελη να κανω σαν απροσπαρμοστο ετσι ηταν. ο αλλος επισης μουσκεμα με κοιταγε και επνιγε τα γελια του. Μπηκαμε μεσα στο σπιτι με τα νερα να τρεχουν παντου και να μας εχει πιασει νευρικο γελιο.
μετα σταματησαμε και ξαπλωσαμε λαχανιαμενοι πανω στο κρεβατι μουσκευοντας καθε εκατοστο του. ειχα παγωσει περιεργα ευχαριστα.
"εισαι τοσο παραξενος.." γελασε πνιχτα και αναδευτηκε στη θεση του κοιτωντας με στα ματια "εσυ με κανεις παραξενο".. ειχε δικιο δεν μπορουσα να πω κατι διαφορετικο εγω ημουν η απροσαρμοστη μια ζωη και ξαφνικα κατηγορουσα εκεινον επειδη ηταν παραξενος. "πιστευω πως αντλουμε ηδονη απο τον ατομικισμο μας.. αν δεν μας αρεσε ολη αυτη η κατασταση θα χαμε κανει κατι να την αλλαξουμε αλλα προφανως μας αρεσει για να μενουμε απαθεις και να καταπινουμε οτιδηποτε μας πασαρουν. αλλιως ειμαι σιγουρος πως δεν θα μασταν ετσι.. σιγουρα δεν θα χαμε μεινει τοσο καιρο ετσι" με λοξοκοιταξε.
ναι αυτο ειναι παραξενια.
μας περιμενει ενα ασφυκτικα γεματο αυριο το οποιο ενδεχεται να υποδεχτω με πνευμονια.
Μεσα στη σιωπη ακουω το σφυγμο μου να χει βαρεσει κοκκινο.. :ΑΥΡΙΟ: τρομαχτικο ομολογω.
εχουμε αγωνα με αιμα.. Δεν μου ηταν δυνατο να σκεφτω το αυριο αυτη τη στιγμη, οχι απο θεμα αβεβαιοτητας αλλα μπρος στον αθλο που εχω να δωσω για να εξασφαλισω την πολυποθητη θεση μου στον ηλιο.
I will battle for the sun and I will not stop until I'm done
"απροσαρμοστη".. γελαω και παλι μεχρι να πνιγω απο το λαχανιασμα. ετσι ειμαι απροσαρμοστη που χω μπλεξει με αλλους απροσαρμοστους για να φτιαξουμε αποικια εμεις και τα βακτηρια. και τωρα ακουστηκα σαν γιατρος.
#ονειρα..
--τον κοιταω και νοιωθω ενα τσιμπημα ζηλειας για αυτον.. ναι ζηλευω. ναι ζηλευω απιστευτα.. ο λογος απλος..
ο εγωισμος μου που δεν μας αφηνει παρα να μιλαμε βραδια αξημερωτα στο τελος του καλοκαιριου με αποτελεσμα να μαστε τοσο μακρια αλλα ταυτοχρονα τοσο κοντα.
ισως φταιει και το γεγονος οτι δεν θελω να ρωτησω πως παει εκει εξω 300 km μακρια. Αν ζει καλη ζωη και αν βλεπει τα ονειρα του να πραγματοποιουνται. καταφερε να ξεφυγει απο ολους και απο ολα και να ξεκινησει απο την αρχη. Μακρια και εγω μενω εδω να παλεψω αλλα δεν πειραζει θα τα δωσω ολα και οτι κατσει--
τα ρουχα μου κολλανε πανω μου. Δεν νοιωθω μοναξια.. ολα εχουν τη σειρα τους και νοιωθω μουδιασμενο το προσωπο μου απο το ηλιθιο χαμογελο που χει ζωγραφιστει εκει. σκυβει και μου βγαζει ενα τσουλουφι που χει κολλησει στο μαγουλο μου. με κοιταει και αισθανομαι το καψιμο.
οσο και να παρακαλουσα γονυπετης τον εαυτο μου να πεταξει την ιδεα αυτη το υποσεινηδητο μου με εσπρωχνε ολο και περισσοτερο. και το ονομα σου ολο κλωθογυριζε στο στομα μου..
"με δυο πραγματα εχω καταφερει να μεθυσω.." μουρμουρισε.. "το ενα ειναι η τεκιλα και το αλλο εσυ.. εσυ εισαι πολυ πιο δυνατη και καις πιο πολυ τα σωθικα μου"
αναδευτηκα και πεταχτηκα ορθια προσπαθωντας να πατησω στα μουδιασμενα απο το κρυο ποδια μου.
"Για δες.. πρεπει να φυγω" πρεπει απλα να φυγω. να βρω τροπο να φυγω
"Ε;"
"Ναι, ναι ξερω πως δεν ειναι του χαρακτηρα μου να λεω αντιο με το πρωτο καλημερα αλλα... δεν μου παει να μεινω εδω... το καδρο διπλα στο κρεβατι ειναι στραβο!" μαζεψα την τσαντα, την μπλουζα μου και τον εγωισμο μου και εφυγα. κλεινοντας την πορτα τον ακουσα να λεει γελωντας "εχεις γινει ιδια με τη Malef μικρη! πολυ χαιρομαι".
εκλεισα την πορτα και συνεχισα να περπαταω στη βροχη με το ηλιθιο χαμογελο ακομα στη φατσα μου.. (του ελειψα.. ναι... του ελειψα..)
---------------------------------
In the cold light of morning while everyone’s yawning
You’re high
In the cold light of morning
You’re drunk sick from whoring and lie
Staring back from the mirror's
A face that you don’t recognise
It’s a loser, a sinner, a cock in a dildo’s disguise
In the cold light
TOMORROW
In the cold light of morning while everyone is yawning,
you’re high.. in the cold light of morning the party gets boring,
you're high.. As your skin starts a scratchin', wave yesterdays actions goodbye
>Forget past indiscretions
And stolen possessions
You’re high<
in the cold light of morning.
Είναι απλά υπέροχο=)
ΑπάντησηΔιαγραφήευχαριστω πολυ :)
Διαγραφή