In a funk

προχθες καλη ωρα καθομασταν και μιλουσαμε για ειλικρινια και φιλαληθεια..
ναι η κουβεντα στις 4 το πρωι ηταν κατι παραπανω απο την κλασσικη γκομενοσυζητησουλα.
ειχαμε στρωσει φατσες σηκωσαμε μανικια και ειχαμε παρει το σοβαρο υφος.
η Σοφια (γουσταρω να μιλαω επωνυμα) με κοιταγε με απορια:
"ρε μιλας σοβαρα τωρα; τετοια ξεφτιλα;"
και ομως ηταν τετοια ξεφτιλα να φτασουμε να αμφισβητουμε το ιδιο μας το ειναι. αυτο που πραγματικα μας λειπει ειναι να κοιταξουμε τον εαυτο μας και να πουμε ισια τι νοιωθουμε οχι να κρυβομαστε πισω απο την κιτρινιασμενη μασκα της καταθλιψης και να κλαψομουνιαζουμε ολη μερα.
ναι τωρα πεισε μας οτι μετα απο τις σωστες σου επιλογες και τις δυναμικες σου αποφασεις εκανες στροφη και αποφασισες να δεις τη ζωη με αλλο ματι. οχι φιλε εχεις πολλα ψυχολογικα προβληματα και μια δηθεν δυναμικη αποφαση που εχεις ηδη μετανιωσει δεν σε σωζει. καθοσουνα και γκρινιαζες ολη μερα για το που να χωσεις τα χρηματα σου γιατι στον κωλο σου προφανως και δεν χωρανε αλλα.

η αλλη ειχε τυλιχτει με την κουβερτα και με κοιταγε.. "α τοσο καλα"
οταν ειδικα ακουσε και την συνεχεια η κυρια Σοφια ειπε το εξης: "εισαι σαδιστρια μωρο"
δεν θα το ξεχασω ποτε μου αυτο μπορει εσυ μικρη μου να μην το θυμασαι γιατι ηταν πολυυυυυ αργα και νυσταζαμε αλλα ηταν υπερβολικα αληθινο. δεν ειναι μονο ο μαλακομαγνητης που τελικα το πιστευω οτι τον εχω φυτεμενο στο κουτελο ειναι αυτη η βλακεια να ελκω οτιδηποτε προβληματικο.. και εν τελει πιστευω πως εχω πραγματικα την ταση να κανω κακο σε εμενα ο λογος αγνωστος το μονο σιγουρο ειναι πως το τελευταιο ξεκαθαρισμα απεδωσε και το επομενο θα ναι ακομα πιο τρανταχτο.. προσδεθειτε!