Όλα είναι ενας δρομος χωρις γυρισμο όλα είναι μια ευθεια μια «λοξη» ευθεια για την ακριβεια. Μ λεγανε να μν πιστευω σε φαντασματα και σε αοριστα πραγματα να μην τα βαζω κατω στα κακως κειμενα της κοινωνιας αλλα να στεκομαι ορθια και να παλευω με ολο μου το ειναι. Όμως ειμαι ακομα εκει να με στοιχιωνει η ζωη μου η ιδια η πνοη μ π μ μαθατε πως πρεπει να αγαπησω. Μονος στοχος η γραμμη ένα βημα και βαζεις τελος στον πονο μεσα σε μια ακαθοριστη αυταπαρνηση του εαυτου σου. Μια ιστορια με αγνωστο τελος ειναι η ζωη μας κι αυτο ειναι που την κανει τοσο συναρπαστικη, μια σκεψη που ζαλιζει ακομα τα σκοταδια του μυαλου μ το πως και το γιατι που σε κανουν να βγεις επιτελους στο δρομο και να διεκδισεις με παθος.. αυτά τα ματια ακομα και θωλα στα φωτα σε κανουν να προχωρησεις και να συνεχισεις χωρις να κοιταξεις πισω σου... όταν μ πες ότι η υπερηφανεια μας και το αιμα μας θα μεινουν στην ιστορια γτ εμεις δεν βαδιζουμε με σημαια την απληστεια αλλα την ελπιδα.. ενας αγγελος ενας ανθρωπος μια αοριστια μια ατακα που τελικα αυτη θα γραψει απο μονη της δικια της ιστορια.. ένα χαος από παραλληρημα.. ηταν το μεθυσι? Ηταν οι σκιες του εαυτου μας? Ηταν η δικια μας η αυταπαρνηση ηταν η ιδια η πολη.. το δικο μας σημειο το δικο μας παγκακι η δικια μας η ελευθερια.. γελαγες γτ ηξερες τι θα ακολουθησει.. μ σκουπιζες τα δακρυα με βοηθησες να σηκωθω ν αντεξω.. μια ρεαλιστικη προσσεγιση μιας παρανοιας της αβυσσου της ψυχης σου.. γτ εσυ θα ειμαι εγω και εγω θα ειμαι εσυ.. γιατι οταν επεσα σηκωθηκα και συνεχισα να περπαταω..
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου