Παρασκευή 3 Μαΐου 2013

It seemed a place for us to dream.

οταν κατι ειναι ιδανικο για σενα δεν μπορεις να αρκεστεις σε κατι λιγοτερο. δεν σε ικανοποιει πια σου μοιαζει αχρηστο. time to feel the air of change they said. ειναι αγωνας να καταφερεις να αφησεις πισω σου ανθρωπους οι οποιοι κουβαλανε ολοκληρα κομματια σου αλλα ειναι μια οκνυρη διαδικασια να αφηνεις πισω σου ανθρωπους οι οποιοι μεχρις ωσοτου κατασπαταλουσαν το οξυγονο σου. δεν θα σταματησουν ποτε να υπαρχουν οι "πορσελανινοι λεκεδες" εκει εξω που μολις τους πετας ενα καροτο τρεχουν μεχρι να ερθει ο επομενος να τους πεταξει ενα μεγαλυτερο οποτε θα τρεξουν σε αυτον. αισθανομαι αυταρκης πια. εδω πανω στον φαρο η μοναξια ειναι θειο δωρο κατι τετοια απογευματα.. αυτο ειναι να φτιαξω μια ασπιδα τεραστια και να κρυφτω απο πισω να ξεφυγω απο την γυαλινη πραγματικοτητα που εχω κλειστει μου χαν λειψει οι βραδιες στο κεντρο μου χαν λειψει τα νοηματα στο τρενο και τα υπονοουμενα που ξερουμε μονο εμεις μου χει λειψει το χυμαδιο της ζωης μου. νομιζω πως φετος προσπαθησα να προσαρμοστω αλλα δεν μπορω τελικα. παραβιασα η ιδια τον εαυτο μου προσπαθωντας και ξαναπροσπαθωντας αλλα τιποτα. αντιο λοιπον στην οκνυρια και την υποκρισια. αντιο γυαλινε κοσμε μου αντιο ασωτοι αντιο στα ψεγαδια. νομιζω περασα δευτερη εφηβεια. αποψε γυριζω στο σιναφι μου.

ο φαρος ειναι το πιο απομονωμενο μερος στην περιοχη σκανε τα κυματα και ηρεμεις. ειναι το δικο μου περιβλημα η δικη μου ασπιδα το δικο μου πελαγος. εδω ηρθα με αυτους εδω τους ξεχασα εδω τους ξαναβρισκω χωρις μασκες. χωρις να φοβαμαι να κριθω. χωρις να φοβαμαι να ριχτω στη δικη μου μαχη.

I wanna take a bath with you and wash the chaos from my skin.

-I do.-
ισως το πιο ειλικρινες.

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου