μπορεις να πεις πως ηταν μια απο τις βασανιστικοτερες νυχτες της ζωης μου. ολα γυριζουν στο κεφαλι μου..
γιατι;
πως;
ποτε;
οντως ποτε σκατα εγιναν ολα αυτα; ε;
σηκωθηκα ή μαλλον πεταχτηκα απο το κρεβατι μου δεν ειπα καλημερα σε κανεναν απλα τους αγνοησα. πρεπει να το κανω πρωτα. το χαιδεμενο μαλακισμενο με τις μπουκλιτσες και τα ροζ κοκαλακια μας τελειωσε. τα πραγματα εχουν αγριεψει παρα πολυ. πρεπει να κανει κατι αλλο το κοριτσακι τωρα.
υποτιθεται πως τωρα θα καθομουν να διαβασω οχι ομως πριν το κανω.. αργησα παρα πολυ το ξερω. χωρις να παρω τη δοση καφεινης που χρειαζομουν ορμηξα μεσα τα πεταξα ολα κατω. χαμος.
που στο διαλο ηταν; και επιτελους το βρηκα το αθλιο ροζ τετραδιο. το ανοιξα ηταν ολα μεσα διπλωμενα.
τα ανοιξα ολα.. ηταν κειμενα.. δικα μου.. κειμενα για μενα το παρελθον που δεν ελεγε να σβηστει.. χαρτια με σταμπες απο δακρυα με μασκαρα να τα χουν λεκιασει.. χαρτια οπου τα νοηματα ειχαν πυκνωθει τοσο τοσο πολυ.. χαρτια τσαλακωμενα απο τα νευρα χαρτια λερωμενα γεματα μουντζουρες.
μερικα δεν αντεχα να τα διαβασω το κανα ομως.. χολη-σκετη
πως ενοιωθα ρε γαμωτο.. τα πηρα ολα τα χωσα σε μια σακουλα ολα εκτος αυτο το παλιο το κατακιτρινο που ουτε καν θυμαμαι ποτε το γραψα.. πανε σιγουρα 3 χρονια.. το ονομα γραμμενο πανω του.. το περιεχομενο μια συντομη ιστορια χωρις πολλα πολλα αλλωστε δεν εγινε ποτε τιποτα για να γραψω απλα σκεψεις.. που φυσικα μ αντιπροσωπευουν και τωρα.
εδεσα τη σακουλα και ανεβηκα στην ταρατσα. τους εβαλα φωτια. τι ωραια που καιγονταν ολα αυτα που μ εκαναν ρακος καποτε.. ειχαν γινει ολα σταχτη.. το παρελθον σβηνοταν φλογιτσα φλογιτσα.. μετα απο μιση ωρα καηκαν ολα.. τα κοιταξα και γελασα ειχαν γινει σταχτη..
μαζεψα τις σταχτες και τις πεταξα απο κατω. εκει οπου θα θελα να σουνα κι εσυ για να πεταξω κι εσενα να απαλλαξω τον κοσμο απο ακομα εναν μαλακα.
οι σταχτες σκορπιζονταν στον αερα.. νομιζω περασε ετσι; το κιτρινο χαρτι ομως ηταν ακομα και θα ειναι στην τσεπη μου. εσυ κατσε εκει τωρα που ηρθες οπως ελεγε το χαρτι δεν θα σε καψω προτιμω να καω εγω πρωτα. καλημερα λοιπον.. απο εδω και περα καλημερα.. ελπιζω..
γιατι;
πως;
ποτε;
οντως ποτε σκατα εγιναν ολα αυτα; ε;
σηκωθηκα ή μαλλον πεταχτηκα απο το κρεβατι μου δεν ειπα καλημερα σε κανεναν απλα τους αγνοησα. πρεπει να το κανω πρωτα. το χαιδεμενο μαλακισμενο με τις μπουκλιτσες και τα ροζ κοκαλακια μας τελειωσε. τα πραγματα εχουν αγριεψει παρα πολυ. πρεπει να κανει κατι αλλο το κοριτσακι τωρα.
υποτιθεται πως τωρα θα καθομουν να διαβασω οχι ομως πριν το κανω.. αργησα παρα πολυ το ξερω. χωρις να παρω τη δοση καφεινης που χρειαζομουν ορμηξα μεσα τα πεταξα ολα κατω. χαμος.
που στο διαλο ηταν; και επιτελους το βρηκα το αθλιο ροζ τετραδιο. το ανοιξα ηταν ολα μεσα διπλωμενα.
τα ανοιξα ολα.. ηταν κειμενα.. δικα μου.. κειμενα για μενα το παρελθον που δεν ελεγε να σβηστει.. χαρτια με σταμπες απο δακρυα με μασκαρα να τα χουν λεκιασει.. χαρτια οπου τα νοηματα ειχαν πυκνωθει τοσο τοσο πολυ.. χαρτια τσαλακωμενα απο τα νευρα χαρτια λερωμενα γεματα μουντζουρες.
μερικα δεν αντεχα να τα διαβασω το κανα ομως.. χολη-σκετη
πως ενοιωθα ρε γαμωτο.. τα πηρα ολα τα χωσα σε μια σακουλα ολα εκτος αυτο το παλιο το κατακιτρινο που ουτε καν θυμαμαι ποτε το γραψα.. πανε σιγουρα 3 χρονια.. το ονομα γραμμενο πανω του.. το περιεχομενο μια συντομη ιστορια χωρις πολλα πολλα αλλωστε δεν εγινε ποτε τιποτα για να γραψω απλα σκεψεις.. που φυσικα μ αντιπροσωπευουν και τωρα.
εδεσα τη σακουλα και ανεβηκα στην ταρατσα. τους εβαλα φωτια. τι ωραια που καιγονταν ολα αυτα που μ εκαναν ρακος καποτε.. ειχαν γινει ολα σταχτη.. το παρελθον σβηνοταν φλογιτσα φλογιτσα.. μετα απο μιση ωρα καηκαν ολα.. τα κοιταξα και γελασα ειχαν γινει σταχτη..
μαζεψα τις σταχτες και τις πεταξα απο κατω. εκει οπου θα θελα να σουνα κι εσυ για να πεταξω κι εσενα να απαλλαξω τον κοσμο απο ακομα εναν μαλακα.
οι σταχτες σκορπιζονταν στον αερα.. νομιζω περασε ετσι; το κιτρινο χαρτι ομως ηταν ακομα και θα ειναι στην τσεπη μου. εσυ κατσε εκει τωρα που ηρθες οπως ελεγε το χαρτι δεν θα σε καψω προτιμω να καω εγω πρωτα. καλημερα λοιπον.. απο εδω και περα καλημερα.. ελπιζω..
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου